Een man met sores

Er gaat iets geruststellends uit van het besef dat zelfs de grootste sterren hun carrière ooit met nederige filmrolletjes zijn begonnen. De eerste ‘serieuze’ filmrol van George Clooney was een optreden in Grizzly II, waarin een slechtgehumeurde beer dood en verderf zaait tijdens een popconcert. In Clooneys volgende film, The Return of the Killer Tomatoes, werd de mensheid bedreigd door kwaadaardige tomaten. Dat Clooneys plaats in de pikorde sindsdien aanmerkelijk verbeterde, had hij onder meer te danken aan zijn rol in de tv-serie ER. En met rollen in sterke films als One Fine Day en Out of Sight groeide hij aan het einde van de jaren negentig uit tot een bonafide ster.

Als we zijn uitglijer in het nuffige Batman Forever – waarin hij gekleed gaat in een latex vleermuizenpak met tepels – even buiten beschouwing laten, dan mogen we constateren dat Clooney de afgelopen vijftien jaar een uitstekende hand van kiezen heeft gehad. Weinig andere acteurs kunnen zich beroemen op zo’n lange ononderbroken reeks successen bij critici dan wel publiek. De naam Clooney is uitgegroeid tot een kwaliteitskeurmerk, en The Descendants is daarvan het zoveelste bewijs.

Clooney speelt een jurist in Honolulu die door een waslijst aan sores wordt geplaagd. Voornaamste zorg is zijn vrouw die in coma in het ziekenhuis ligt ten gevolge van een schimmig ongeluk tijdens het waterskiën. Tijd om zich zorgen te maken over haar toestand (en over hun sleetse huwelijk) is er amper, omdat twee opgroeiende dochters voortdurend zijn tact en geduld op de proef stellen. En dan zijn er nog allerlei familieleden die hem onder druk zetten om een zakelijke knoop door te hakken. Hij heeft namelijk een doorslaggevende stem over de toekomst van een groot (en kostbaar) stuk land dat sinds jaar en dag in bezit is van de familie en waarvan de huur binnenkort afloopt. Moet hij ingaan op de lucratieve aanbieding van een projectontwikkelaar?

The Descendants is een film over een man die onder zware emotionele druk allerlei lastige beslissingen moet nemen. Een man, kortom, die het even allemaal niet meer weet. Clooney maakt dat op indrukwekkende wijze voelbaar en zet een van de beste rollen van zijn carrière neer. Dat is natuurlijk mede de verdienste van regisseur Alexander Payne (About Schmidt, Sideways), die een mooie balans tussen drama en humor weet te bewaren. “Wie leert je toch al die schuttingtaal?” wil een verbijsterde Clooney van zijn jongste dochter weten. Ten antwoord priemt zij triomfantelijk een beschuldigende vinger in de richting van haar oudere zus, terwijl er een tevreden glimlach over haar gezicht trekt. Het is, in al z’n nietigheid, een scène die de toonzetting van de film typeert. Menselijk, herkenbaar en humoristisch, maar ook een beetje vilein.


The Descendants is een verrassende, geestige en ontroerende film die het niveau haalt van Up in the Air. Voor alle duidelijkheid: die film kreeg van mij een tien. Voor The Descendants werd Clooney alvast (terecht) beloond met een Golden Globe. Nu nog een Oscar.

The Descendants. Regie: Alexander Payne. Vanaf 2 februari in de bioscoop.

Erik Spaans