VS huiverig over legaliseren wiet. Maar hoe lang nog?

In Amerika is marihuana illegaal. De laatste jaren is de publieke opinie wat aan het schuiven: steeds meer mensen geloven in het voordeel van legaliseren, maar liefst de helft van de bevolking is al vóór. Alleen de politieke leiders durven niet mee te gaan.

Ieder jaar groeit het percentage van de Amerikaanse bevolking dat vóór legalisering van hasj en wiet is: van 12 procent in 1969 tot zelfs 50 procent in 2011. En maar liefst 12,6 procent van de Amerikaanse bevolking gebruikt regelmatig cannabis, meer dan het dubbele van het Nederlandse cijfer (6,1 procent). Vorig jaar werd voor het eerst een motie ingediend in het Congres voor volledige legalisering, maar daar kwamen geen stemmen voor. In een aantal staten is wel al legalisering van medische marihuana ingevoerd: mensen die ziek zijn en hun pijn willen verminderen, kunnen hier de vruchten van plukken.

De wijze waarop de Amerikaanse overheid demografisch is samengesteld is wellicht de reden dat de drugskwestie nog steeds speelt en zulke sterke voor- en tegenstanders kent, volgens Slate. Veel Congresleden komen uit gebieden waar weinig drugs voorkomt, en zijn opgegroeid vóór de hippieperiode: ze zien wiet als oorzaak voor zelfmoord en verkrachtingen. Dit in tegenstelling tot de generatie die in de hippietijd is opgegroeid en zelf ook wel eens wat heeft gerookt, zij zouden zich best willen inzetten voor legalisering ervan. Onderzoeker Robert MacCoun van de Berkeley University kwam al eerder in het nieuws, omdat hij voordelen had onderzocht van een gedoogbeleid zoals we dat in Nederland kennen.

Een ander probleem: hoe een dergelijke nieuwe drugswet uitgevoerd zou moeten worden. Want hoeveel belasting moet er op wiet worden geheven en hoe kan het worden gereguleerd? In 2010 werd in Californië legalisering via een referendum afgewezen met als voornaamste reden dat men bang was het niet te kunnen controleren en reguleren.

Volgens activisten willen politici wel dingen veranderen op het gebied van marihuana, maar zijn zij tegelijkertijd te huiverig voor het wijzigen van de drugswet. In Washington willen ze niet worden geassocieerd met de drugsgebruikers die tot nu toe vaak voorvechters waren voor een nieuwe drugswet. Zeker niet in een tijd van verkiezingen, waarbij één verkeerd voorstel of één aparte uitspraak vele kiezers kan kosten. Dit leidt tot een aparte situatie: waarbij er wel de steun vanuit de bevolking en de wil vanuit de politici is om dingen te veranderen, maar waarbij de durf ontbreekt om dit ook echt te verwezenlijken.

joyce plakk