Vroeger bestond een meldpunt meestal alleen uit een telefoonnummer dat je – desgewenst – anoniem kon bellen. Daarna, in het digitale tijdperk, kwamen er e-mailadressen en websites. Maar één ding bleef al die jaren hetzelfde: meldpunten verzamelen altijd klachten over iets specifieks.
Vroeger bestond een meldpunt meestal alleen uit een telefoonnummer dat je – desgewenst – anoniem kon bellen. Daarna, in het digitale tijdperk, kwamen er e-mailadressen en websites. Maar één ding bleef al die jaren hetzelfde: meldpunten verzamelen altijd klachten over iets specifieks.
Zo kunt u bij het Meldpunt Seksueel Misbruik RKK alléén terecht als u in een rooms-katholieke context seksueel bent geïntimideerd. Klachten over grijpgrage gereformeerden of hitsige hervormden nemen ze er niet in behandeling en als de overlast die u van katholieken hebt ondervonden niets te maken had met seks, zal het meldpunt u eveneens afwimpelen. Iets soortgelijks geldt voor het Amsterdamse Meldpunt Horecaklachten. Want als uw klacht gaat over een lawaaierige kroeg in Nunspeet kunt u maar beter niet bellen, en als u in de hoofdstad last heeft van kabaal dat niets van doen heeft met een horecagelegenheid, kan het meldpunt al evenmin iets voor u betekenen.
Nooit hoorde je daar iemand bezwaar tegen maken. Ook hoorde je nooit iemand beweren dat meldpunten waar je kunt klagen over opdringerige katholieken of schreeuwende cafégangers ‘stigmatiserend’ of ‘discriminatoir’ zouden zijn omdat er heus ook heel veel nette katholieken en heel veel rustige cafébezoekers bestaan.
Toch gebeurt dat nu wel bij het door de PVV ingestelde Meldpunt Midden en Oost-Europeanen. Dat is raar. En het is nóg raarder dat bij de partijen die bezwaar hebben tegen het meldpunt van Wilders ook de SP behoort. Want die partij lanceerde zeven jaar geleden nota bene zélf een Polenmeldpunt. ‘Meld hier gevallen van concurrentievervalsing op de arbeidsmarkt die wordt veroorzaakt door de toestroom van Polen en andere Oost-Europeanen,’ riep de partij van Roemer ons toen toe. Wilders doet het de SP nu – bijna letterlijk – na: ‘Bent u uw baan kwijtgeraakt aan een Pool, Bulgaar, Roemeen of andere Midden- of Oost-Europeaan? Wij willen het graag horen.’
Als Roemer de PVV nu ergens van wil betichten, zou hij dus eigenlijk het woord ‘plagiaat’ moeten gebruiken. Ook op een ander terrein zou dat woord trouwens gepast zijn. Want de SP, toen nog een kleine radicaal-linkse splinterpartij, leverde reeds in de jaren tachtig felle kritiek op ‘islamieten’ die, zo kon je in partijorgaan De Tribune lezen, een ‘Fremdkörper’ vormden in onze samenleving: ‘Noch onze muziek, noch onze literatuur, noch onze wijsbegeerte, noch onze beeldende kunst hebben ook maar een spat geprofiteerd van de aanwezigheid van islamieten’. Ook dát is een standpunt dat later, toen je de SP er niet meer over hoorde, door Wilders werd overgenomen.
Dus vandaar dat ik me ben gaan afvragen: wordt het niet eens tijd voor een meldpunt voor gejatte SP-ideeën?
