Angelina Jolie op oorlogspad

Het regiedebuut van Angelina Jolie is gespeend van elke Hollywoodglamour. In The Land of Blood and Honey, over de Bosnische burgeroorlog, is rauw en beklemmend. ‘Vond je sommige scènes walgelijk? Mooi, dat is precies de bedoeling!’

Uit de diepe zucht van Angelina Jolie (36) valt op te maken dat de totstandkoming van haar regiedebuut In The Land of Blood and Honey niet bepaald soepel verliep. Zo weigerde de Servische media magnaat Željko Mitroviç op het laatste moment, terwijl Jolie al in haar Gulfstream V zat, zijn filmstudio’s aan haar productieteam te verhuren. Ze had vooroordelen over Serviërs, vond hij, en hij wenste niet mee te werken aan een film waarin Serviërs als ultieme bad guys werden neergezet.” Tijdens het draaien – uiteindelijk op locatie in Bosnië en in Boedapest – deed het gerucht de ronde dat Jolies zelfgeschreven script vooral ging over een Bosnische moslimvrouw die verliefd wordt op haar Servische beul. Hetgeen prompt leidde tot emotionele protesten van slachtofferorganisaties en een tijdelijke intrekking van de fi lmvergunning door de lokale autoriteiten. Achteraf bleek die aanname nogal overdreven. Maar nauwelijks een week voor de Amerikaanse première claimde een Kroatische auteur stellig dat Jolie zijn idee had gepikt voor In The Land of Blood and Honey. “Dat gebeurt bij iedere film,” wuifde Jolies co-producent Graham King de plagiaat-aantijging losjes weg. En tja, dan was er nog Angelina Jolie herself, de vamp met die vlammende kattenogen en dat atletisch sensuele stoeilichaam. Dat leidt best af als je in de bruine blubbersneeuw tegen een kapotgeschoten Oostblokdecor de gruwelen van een burgeroorlog in beeld probeert te brengen, compleet met genocide. Maar elke gedachte aan Hollywoodglamour verdween al snel bij de uit voormalig Joegoslavië afkomstige cast en crew, zegt Angelina Jolie telefonisch vanuit Los Angeles. Smalend: “Dat duurde twee minuten, en daarna deed iedereen weer normaal.” Aanvankelijk wilde ze daarom ook op de achtergrond blijven bij de mediapromotie van het twee uur lange drama. Maar, realiseert ze zich inmiddels, een karambastelige film als In The Land of Blood and Honey kan best wat extra star power gebruiken. Al spreekt Jolie deze keer niet, zoals gebruikelijk, met glossy’s als Vogue en Cosmopolitan, maar met vrij streng geselecteerde bladen als HP/De Tijd. Haar toewijding daarbij is bewonderenswaardig. Stipt belt de best betaalde actrice ter wereld vanuit haar villa in Los Feliz, de hipste villawijk van LA, naar de verslaggever. Ze neemt ruim de tijd voor het intercontinentale vraaggesprek en blijkt spontaan, eerlijk, alert en – een unicum in stratosferisch Hollywood – verfrissend nuchter. Over de felrealistische scènes in haar film, bijvoorbeeld. Want, zo leggen we haar behoedzaam voor, we zien aanhoudend razzia’s, moordpartijen in alle varianten, verkrachtingen en tal van andere seksuele vernederingen. En o ja, er vliegt ook nog een baby uit het raam van een zwartgeblakerde moslimflat. Kortom, regisseur Jolie knalt er keihard in. Misschien iets te veel? “Vond je sommige scènes walgelijk?” repliceert ze zonder een spoortje verontwaardiging. “Mooi! Dat is namelijk precies de bedoeling. Een oorlog leent zich niet voor luchtig popcorn-amusement.
Lees het gehele artikel in de HP/De Tijd van deze week.

jan henk zandberg