Uit het keurslijf

Met Boys and Girls in America maakten Craig Finn en zijn band The Hold Steady een van de beste rockalbums van 2011. Muzikaal gezien is hij schatplichtig aan Bruce Springsteen, maar tekstueel is Finn his own man – duister, cynisch en vol galgehumor. Met zijn karakteristieke stem draagt hij eerder korte verhalen voor dan dat hij liedjes zingt. En zinnetjes als “I feel Jesus in the clumsiness in young and awkward lovers” (Citrus) vergeet je nooit meer. Een beetje teleurgesteld over Finns solodebuut zijn we dan ook wel: de bevrijding van het keurslijf van gierende gitaren en beukende bas en drums had toch een intiemer, poëtischer album kunnen opleveren. Zijn opmerkelijke, bijna niet-evangelische relatie met Jezus is er nog steeds, maar de evocatieve brille van Boys and Girls in America weet hij nog maar zelden tot klinken te brengen.