‘Indiana Joan’ gaat winnen straks in Azerbeidzjan

Alom verbijstering, ongeloof en hoon over de winnares van het Nationale Songfestival, gisteravond. Joan Franka, het zal inmiddels niemand zijn ontgaan, won met het zelf geschreven You and me. Het liedje was echter niet zozeer het punt van discussie: dat was de enorme hoofdtooi die ze droeg. Twitter explodeerde gisteravond bijna door alle smalende reacties.

En terecht trouwens, want tja, ze zag er gewoon niet uit. Maar laten we na het verstommen van de lachsalvo’s ook even een stapje verder kijken. Want gaan we met die hoofdtooi werkelijk een pleefiguur slaan in Azerbeidzjan? We roepen even in herinnering wie in 2006 won: de Finse metalband Lordi.  En kijk eens naar de piraten uit Letland in 2008. In Finland wonen geen monsters en Letland heeft geen piraten, dus wie zou dan nog moeilijk gaan doen over een Nederlandse indiaan?

We hoeven dus niet bang te zijn dat we uit de toon vallen, want die toon is al vele jaren een extravagante. Nederland vertikt het echter om zich aan te passen aan de ongeschreven regels van het spel, en daarom verliezen we keer op keer. Al jaren menen we het festival te kunnen winnen met artiesten die het alleen van hun liedje moeten hebben. Een hopeloze strategie, gedreven door een curieuze drang om in het buitenland de netste en de fatsoenlijkste van de klas te willen zijn. Op die manier worden ook voetballers allang geen kampioen meer. Wie voor de winst wil gaan, speelt niet het mooiste maar het effectiefste spel.

Alle Nederlanders zien nu het potsierlijke aan de hoofdtooi van Joan Franka. Dat is de archaïsche, Lenny Kuhr-blik op het festival. Tijdens de Europese finale, eind mei, zullen buitenlandse commentatoren zich waarschijnlijk hooguit afvragen waarom ze niet een hele stam woest uitgedoste krijgers heeft meegenomen als achtergrondkoor. Het liedje deugt. Als Joan verliest, dan is dat omdat één hoofdtooi nog te ingetogen was. Ugh.

<iframe width=”470″ height=”335″ src=”https://www.youtube.com/embed/Ot–fvEq8ts” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

mark traa