Froukje Santing

Froukje Santing (Beilen, 1956) is journalist en islamoloog. In haar boek Dwars op de tijdgeest beschrijft ze wat ze hier bij terugkeer aantrof na zeventien jaar Turkije.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Ik geniet. Het geeft een goed gevoel dat mijn boek uit is. Los van de vraag of het goed verkoopt, is het mooi om iets te hebben wat mijn denken van de laatste vijftien jaar tastbaar maakt. Ik zie het als een cadeautje aan mezelf.

Wie zijn uw helden?

In het huidige medialandschap vind ik Bas Heijne een icoon, omdat hij ons voortdurend oproept om ideeën en gedachten die veelal algemeen gedragen worden ter discussie te blijven stellen.

Aan wie ergert u zich?

Ik ben teleurgesteld in de stand van de huidige media. Journalisten zitten te veel op de apenrots en hebben weinig oog voor wat zich daarbuiten afspeelt. Ik kijk bijvoorbeeld nauwelijks nog naar Pauw & Witteman. Er zitten steeds dezelfde hotemetoten die weinig toevoegen aan wat ik al wist. Er is in de journalistiek te veel kluitjesvoetbal.

Lijkt u op uw vader?

Mijn doorzettingsvermogen en eigenzinnigheid heb ik met hem gemeen.

Wat is uw grootste angst?

Dat ik mijn dochter verlies. Ik leef niet dagelijks met die angst, maar ik weet dat mijn wereld in elkaar stort als het zou gebeuren.

Wat zijn uw dagdromen?

Ik zou graag een documentaire maken. Het liefst over de miljoenen weduwen in Irak die het in een vrij conservatieve samenleving zonder man moeten stellen. Zij zijn de vergeten slachtoffers van de oorlog.

Bent u aantrekkelijk?

Niet volgens het gangbare schoonheidsideaal. Ik denk dat ik wel iets meisjesachtigs over me heb, wat sommigen aantrekkelijk kunnen vinden. Dat zit hem vooral in mijn energie en nieuwsgierigheid.

Bent u monogaam?

Als ik in een vaste relatie zit, zoals nu, ben ik dat zeker.


Wat is uw definitie van geluk?

Het is een momentopname. Geluk is voor mij ontroering. Ik kan ontroerd raken door iemands blik of een mooi schilderij in een museum. Maar zo intens lachen dat de tranen over je wangen stromen, is ook een vorm van ontroering.

Waar schaamt u zich voor?

Dat ik erg ongeduldig kan zijn. Soms vind ik dat zelfs onfatsoenlijk, omdat ik daardoor anderen te weinig ruimte geef om zich open te stellen en te weinig oog heb voor hun eigenheid.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Jaren geleden. Naarmate ik ouder word, is het huilen minder en het verdriet groter. Vroeger was na een flinke huilbui de helft van het verdriet opgelost. Dat werkt tegenwoordig niet meer.

Als u iets aan uzelf zou kunnen veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou willen dat ik me beter kon ontspannen. Ik heb veel energie, maar mag ook weleens in de eerste versnelling opereren en niet altijd in de vijfde.

Wie is uw grootste liefde?

Ik ben getrouwd geweest en ben nu weer met iemand samen, maar de liefde voor mijn dochter stijgt daar bovenuit.

Wat is uw grootste ondeugd?

Dat weet ik echt niet. Ik denk niet in dat soort termen.

Hoe moedig bent u?

Ik denk dat ik steeds moediger word. Ik sta achter mijn mening en blijf mezelf trouw.

Wat is uw grootste prestatie?

Een kind krijgen. Maar ook dat ik op mijn vijftigste heb durven zeggen: ik stop met mijn baan en ga islamologie studeren.

Wat is uw grootste mislukking?


Ik heb nog geen documentaire gemaakt en ik had ook schilder willen worden. Ik heb best veel geluk in mijn leven gehad en heb nog weinig met echte mislukkingen te maken gehad. Dat komt misschien nog.

Bidt u weleens?

Nee. Ook geen schietgebedjes. Mijn eigenzinnigheid verhindert mij om me over te kunnen geven aan een geloof. Ik ben een agnost.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van mijn Turkse schoonmoeder. Van 1982 tot 1990 ben ik getrouwd geweest met een Turkse man. Zijn moeder was een heel bijzondere vrouw die nooit naar school is geweest. Ze had zichzelf leren lezen en schrijven en had een ongelooflijk onafhankelijke geest.

Wanneer was u het gelukkigst?

Journalistiek gezien heb ik waanzinnig genoten van de jaren negentig in Turkije. We waren daar echt onderdeel van de wereldgeschiedenis. Er gebeurde zo veel in die regio. Alles deed ertoe.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Zelfreflectie vind ik essentieel. En hij moet lekker ruiken.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Een goede mix tussen vrouwelijkheid en zelfstandigheid.

Hoe ontspant u zich?

Dat kan ik dus niet zo goed. Het lukt het beste door te scharrelen met vriendinnen. Een beetje shoppen en kletsen. Samen een dagje op pad.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik kan vrij goed keuzes maken. Ik merk dat ik daarmee mensen die hun dromen niet najagen, met hun eigen onvermogen confronteer.

Wat is de beste plek om te wonen?

Ik zou nog graag eens inAndalusië willen wonen.

Hoe is ongeluk te vermijden?

Door geen blauwdruk te maken van je leven. Deze tijd vraagt erom dat je flexibel omgaat met wat er op je afkomt.


Wat is uw devies?

Gooi de luiken open en kijk verder dan de huidige problemen. De laatste tien jaar heeft Nederland een vijandbeeld rond de islam gecreëerd. Van die obsessie moeten we af.

Ernest Marx