Koekje erbij

The Shins, Port of Morrow, 2 sterren.

Als je na vier keer luisteren nog steeds geen favoriet nummer hebt, dan is er iets aan de hand met een album. En omdat louter behagen ook niet alles is, zou er toch minstens ook één track moeten zijn die je behoorlijk tegen de haren instrijkt. Niets van dit alles op Port of Morrow. Het nieuwe album van The Shins is als een ingedutte relatie: niets irriteert je meer en van niets raak je meer opgewonden. Eenmaal in de maand seks en een koekje bij de thee: dat soort muziek.

De liedjes en arrangementen van frontman James Mercer – hij ís The Shins – zijn zó voorspelbaar geworden dat je ze al mee kunt zingen wanneer het refrein voor de tweede maal voorbij komt. Voor sommigen van ons is dat het hoogst haalbare. David Byrne zong ooit: “Heaven is a place where nothing ever happens.” Als dat zo is, dan representeert Port of Morrow de hemel. En, u had het al begrepen, dat is in dit geval geen compliment.

Ruud Meijer