Karin Swerink

Karin Swerink (1969, Winterswijk,) is hoofdredacteur van de Nederlandse Vogue. Sinds kort ligt het eerste nummer in de kiosk.

Wat is uw huidige gemoedstoestand?

Euforisch. Het lijkt wel of heel Nederland er trots op is dat er nu een Nederlandse Vogue bestaat.

Wie zijn uw helden?

Mijn kinderen. Ze zijn twaalf en zestien en ontwikkelen zich tot zulke leuke, zelfstandige mensen. Mijn zoon maakt nu al plannen voor een skateshop en ik denk dat mijn dochter de mode in gaat.

Aan wie ergert u zich?

Aan het slag ouderen dat denkt overal recht op te hebben. Sta je bij de kassa, dan vinden zij dat ze voorrang horen te krijgen. Rijd je achteruit een doodlopende straat uit en willen zij er door met hun fiets, dan zijn ze meteen boos.

Lijkt u op uw vader?

Ja. Hij was gymleraar en ik ben de juf van de klas hier.

Wat zijn uw dagdromen?

Een strandtent beginnen in Zuid-Frankrijk. En dan eerst de Staatsloterij winnen, natuurlijk.

Wat is uw grootste angst?

Dat er een dag komt dat ik verveeld raak. Dat ik het normaal vind dat ik overal op de eerste rij zit en zucht bij de Gedachte dat ik weer een nieuw nummer moet maken.

Bidt u wel eens?

Nee. Ik ben meer van keep your fingers crossed.

Heeft u ooit een mystieke ervaring gehad?

Nee. Ik ben een nuchter persoon.

Bent u aantrekkelijk?

Soms. Op dit moment zit ik goed in mijn vel en vind ik mezelf er wel gezond en sexy uitzien.

Wat is uw definitie van geluk?

Een nieuw nummer dat van de drukker komt. Maar ook op tijd thuis zijn om voor mijn kinderen te koken en even echt te vragen hoe hun dag was. Niet dat pubers zich verwaardigen daarop te antwoorden, maar toch.


Waar schaamt u zich voor?

Dat ik niet kan stoppen met roken. En dat ik vind dat iedereen gelukkig moet zijn met zijn gewicht maar dat ik stiekem zelf wel vijf kilo lichter zou willen zijn. Zo stom.

Bent u monogaam?

Ja. Ontrouw zijn zou ik niet willen en niet durven.

Wanneer heeft u voor het laatst gehuild?

Woensdagochtend, toen ik na drie uur geslapen te hebben in de Bijenkorf stond met de Nederlandse Vogue en tussen die drommen mensen die hem wilden kopen opeens mijn moeder zag staan.

Hoe moedig bent u?

Voor mijn nieuwe redactie heb ik een internetredacteur aangenomen die niets van internet wist en een redactiechef die uit de televisiewereld komt en totaal geen ervaring met bladen maken heeft. Als ik in mensen geloof, durf ik risico’s te nemen.

Wat is uw grootste ondeugd?

Ik koop meer kleren dan ik me kan veroorloven. Mijn laatste aanschaf was een klassieke Burberry trenchcoat. De zon scheen en ik had geen lentejas. Niet bij me, bedoel ik. En ik was in de stemming om iets iconisch te kopen.

Van wie heeft u het meest geleerd?

Van Franska Stuy, de hoofdredacteur van Libelle. Ze is streng, maar staat altijd open voor ideeën en gekkigheid. Van haar heb ik geleerd dat een blad meer is dan een stapeltje papier. Het is een beleving.

Welke eigenschap waardeert u in een vrouw?

Ik hou van vrouwen die ballen hebben, doen wat ze willen, vechten voor iets waarin ze geloven en niet piepen.

Welke eigenschap waardeert u in een man?

Ik houd ervan als mannen lief en verzorgend zijn. Als ze emotioneel durven te zijn. En als ze vechten voor iets waarin ze geloven.


Als u iets aan uzelf kon veranderen, wat zou dat dan zijn?

Ik zou mijn liefdesrelatie met mijn iPhone willen verbreken. Ik laat me door dat ding terroriseren. Soms zit ik midden in de nacht nog sms’jes te beantwoorden.

Hoe ontspant u zich?

Voor de televisie zitten en alle politieseries die ze die avond uitzenden achter elkaar bekijken.

Wat beschouwt u als uw grootste mislukking?

Ik heb twee keer de Dam tot Damloop gelopen en ik wil al vier jaar lang weer beginnen met trainen. Maar ik kan mezelf maar niet vroeg genoeg uit bed trekken of van de bank schoppen om die gympen aan te doen.

Gelooft u in God?

Nee. Mijn rituelen beperken zich tot bloemen kopen voor het weekeinde en thuis de kaarsen aansteken.

Welk leed heeft u anderen berokkend?

Ik vergeet klakkeloos alle verjaardagen van vrienden en familie, al staan ze in mijn agenda én op de kalender. En ik heb als hoofdredacteur van Glamour mensen moeten ontslaan die daar heel verdrietig over zijn geweest.

Waaraan bent u het meeste gehecht?

Aan mijn auto. Als ik hem zie staan, denk ik: Wow! Die mooie bak is van mij. Ik heb iets bereikt in mijn leven. Ik kan gaan en staan waar ik wil.

Wat is de beste plek om te wonen?

In een huis op het strand. Dat mag in Nederland zijn, Zuid-Frankrijk of Miami. Ik woon in een dorp in Noord-Holland, dichterbij ben ik nog niet gekomen.

Wie hoopt u nooit meer terug te zien?

Sinterklaas. Ik ben doodsbang voor hem. Als er in december weer zo’n nep-Sinterklaas op de redactie komt, verstop ik me op de wc.

Hoe is ongeluk te vermijden?


Door uit te gaan van kansen en niet van je angsten.

Wat is uw devies?

Life is a beach. Geef je over.

Renate van der Zee