Waarom is klein geluk nooit voorpaginanieuws?

Une samedi á la campagne. Er is een lustrum te vieren, zodat er flink is uitgepakt ten huize van de jarige beeldend kunstenares. Tientallen aanwezigen staan te keuvelen op het terras en in de living van het verbouwde schoenenfabriekje.

Kinderen spelen op het gazon, gadegeslagen door kauwende koeien in het aanpalende weiland, dat op zijn beurt overgaat in een horizonvullend natuurgebied – de locatie is eersterangs. In het atelier schenken barmeisjes mooie flessen uit. Daarnaast legt een kok de laatste hand aan een bourgondisch gebraad dat een associatie met Obelix oproept.

Dwergcaravannetje
Op het grasveld trekt een dwergcaravannetje de aandacht. Bij de opening van het voortentje post een langharige figuur in een wit gewaad, de handen gevouwen, de blik in hemelse sferen. Jezus, stelt hij zich voor, waarop een liefdevolle accolade volgt. Hij biedt wie het maar wil een kans op een unieke ervaring, sterker nog, de beste ervaring uit ieders leven. Dat laat niemand zich twee keer zeggen, en dus verdwijnt de ene na de andere gast met Jezus in het tentje, om met een verzaligd gezicht via de caravan weer naar buiten te komen. Een kosmische belevenis, dat moet gezegd, meer mag er niet over worden onthuld.

Als iedereen van het malse braadstuk en andere spijzen heeft geproefd, wordt het gezelschap naar een grote werkruimte geroepen waar twee Portugees-Nederlandse fadista’s een paar op gitaar begeleide liederen ten beste geven, beurtelings melancholiek en monter van toon en met een hoog meezinggehalte. Ze eindigen met een lofzang op de omhelzing, waarop ze door heel wat gasten metterdaad in de armen worden gesloten.

Koekenbakker
Op het terras laaien vlammen op uit vuurkorven. Een koekenbakker trakteert op crêpes. De glazen worden weer gevuld, de gesprekken hervat, wederwaardigheden uitgewisseld. Jezus slaat een warme deken om en wenkt zijn laatste volgelingen. De avond daalt neer over het vergezicht dat het decor van het feestje vormt.

Allemaal niet zo exceptioneel, gewoon een mooie verjaardag op het land. Geen crisis, geen tijdgeest, gewoon vijftig mensen die het plezierig hebben met elkaar. Dát moesten ze nou ’s in de krant zetten.