De doodsstrijd van modemerk MEXX

Hoe lang is het geleden dat u iets van MEXX kocht? Juist ja, dat bedoel ik. Ooit was MEXX Neerlands trots op internationaal modegebied.

De 22-jarige inmiddels in Nederland wonende, Rattan Chadha, van Indiase afkomst, begint in 1971 met een startkapitaal van duizend gulden met wat vrienden met de import van kleding uit het Verre Oosten. Wetende wat het maken daar kost, start hij al snel een eigen mannen- en vrouwenlabel: Moustache en Emanuelle. Later maakt hij er één merk van: de twee eerste letters en een dubbel kusje XX.

Het wordt een enorm succesverhaal met een eigen winkelketen en internationale uitrol. In 2001 is het voor Chadha en zijn partners bonanza: hij verkoopt het bedrijf aan het Amerikaanse beursgenoteerde Liz Claiborne. De deal brengt uiteindelijk ruim 500 miljoen dollar op. Ongeveer de helft daarvan was een zogenaamde earn-out, wat wil zeggen dat hij dat zou verdienen als hij in de vijf jaren die hij er bij zou blijven het succes zou kunnen voortzetten. En dat lukte. In 2006 vertrok hij, zijn contract was uitgediend en bovendien was werken voor een baas niks voor hem.

En toen begon de neerwaarse spiraal. De meningen zijn verdeeld over de oorzaken. Waren het de managers die in toenemende mate het beleid bepaalden ten koste van de creatieven? Of waren het de creatieven die gewoon de kluts kwijt waren?

Hoe dan ook, u en met u vele anderen kochten de spullen niet meer.

Vorig jaar werd zo’n 81,5% van MEXX door Liz Claiborne voor 85 miljoen dollar verkocht aan een Amerikaanse investeringsgroep. De rest hielden ze zelf, met de hoop op betere tijden. De Gores Group – zo heet die nieuwe eigenaar – haalde direct een Duitser, Thomas Grote, binnen die net een succesvolle reorganisatie van het modemerk Esprit op zijn naam had staan. Of hij het kunstje even wilde herhalen.

Da’s niet gelukt. Begin deze maand gingen Grote en MEXX ‘als vrienden’ uit elkaar. Dodelijker kun je dat, gezien zijn opdracht, niet formuleren. ‘Thomas heeft een geweldige klus geklaard‘, zo citeert Het Financieele Dagblad Gores-topman Lee Bird III.

De prominente store in de P.C. Hooftstraat moest eraan geloven. En nog een heleboel winkels. Gaat het nog goedkomen met MEXX? Ik hoop het wel. Deze Lee Bird III werkte in een eerder leven zowel bij Nike als bij GAP. Hij zal er dus wel verstand van hebben.

Ik draag al tientallen jaren met veel plezier mijn All Stars van het merk Converse. Grote delen van mijn leven maakte ik mezelf daarmee, volgens mijn kinderen, volstrekt belachelijk. In zo’n merk wilde je nog niet dood aangetroffen worden. Nou, ik wel en ik kreeg gelijk. Ook Converse was jaren geleden op sterven na dood, het merk werd voor een habbekrats door Nike gekocht en succesvol gereanimeerd.

En mijn kinderen? Die dragen inmiddels ook All Stars.