Het team van 1988, dat was echt een goed stel. Daarna is het alleen maar slechter geworden. Op deze plaats kunt u het állerbelabberdste Nederlands Elftal sinds 1988 kiezen. De patatgeneratie, de Kabel, alles komt voorbij. Want vooralsnog zijn alle internationals ná 1988 ronduit losers. Klik hier voor het Allerslechtste Nederlands Elftal sinds 1988 tot nu toe.
Vandaag deel 4: wie was de allerslechtste rechtshalf?
KANDIDAAT 1. Bart Latuheru (1965, 1 interland)
Er was ooit sprake van dat Latuheru naar Ajax zou gaan. Op het laatste moment kozen de Amsterdammers toch voor ‘ene’ Marc Overmars. Latuheru speelde in de marge bij Vitesse, AZ en NEC. Bart Latuheru speelde in 1989 één wedstrijd in Oranje. Een jaar na de winst op het Europees Kampioenschap deed hij mee in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Brazilië.
Latuheru speelt een spelletje voetgolf in De Regenjas
KANDIDAAT 2. Martijn Meerdink (1976, 1 interland)
Zelfs Martijn Meerdink heeft een haasje verdiend. Zijn enige interland was een soort ‘goedmakertje’, nadat hij bij zijn vorige oproep voor de Oranjeselectie een zware knieblessure opliep. De cultheld speelde nog voor FC Groningen en De Graafschap maar haalde zijn niveau van voor die blessure nooit meer.
Meerdink leverde wél een assist af in zijn enige interland
KANDIDAAT 3. Ugur Yildirim (1982, 1 interland)
De Nederlands-Turkse vrijetrappenspecialist (eind 2004 won Yildirim het WK Vrije trappen ten koste van wereldster Zinedine Zidane) speelde in 2005 27 minuten in Oranje tegen Engeland. Yildirim moest in de piek van zijn loopbaan kiezen tussen Turkije en Nederland. Yildirim koos voor Oranje, maar verder dan die ene wedstrijd zou hij niet komen.
Tot een glansrijke interlandcarrière heeft het niet geleid, maar Yildirim wist zijn vrije trappen aardig te rakenStemmen kan tot dinsdagmiddag.
