Vestia pakt banken keihard terug

Vorige week stond er een gesprek gepland tussen Vestia en een delegatie van al die bankiers die dachten makkelijk geld te hebben verdiend.

Terwijl de bankiers van hun auto’s naar de vergaderruimte liepen, worstelden ergens op een notariskantoor in Nederland mensen zich door een hypotheekakte van naar verluid méér dan duizend pagina’s. Het schijnt dat één minuut voor aanvang van de Vestia-vergadering de akte was gepasseerd met als gevolg dat al het onroerend goed als zekerheid werd overgedragen aan het Waarborgfonds Sociale Woningbouw. Als Vestia failliet gaat hebben de banken niets, althans niet meer dan ze al hebben. En kijken ze naar de stand van vandaag aan tegen een verlies van dik een miljard. And counting…

Da’s lekker onderhandelen. Vestia kan nu overal ‘nee’ op zeggen, de banken hebben niks meer te eisen, alles van waarde is van tafel. En mocht het tot een faillissement komen, dan start Vestia met steun van het Waarborgfonds Sociale Woningbouw binnen een uur weer door. Zonder de banken.

Het gedoe rond Vestia kan u niet ontgaan zijn. Een heel grote woningcorporatie raakt in financiële problemen omdat ze renterisico’s heeft afgedekt. En méér dan dat: er werden risico’s afgedekt die er niet waren – om gewoon ordinair geld te verdienen op de geldmarkten. En er was sprake van fraude en omkoping.

Simpel gezegd wilde Vestia zich beschermen tegen de stijgende kosten van een mogelijk in de toekomst toenemende rente. Als je heel veel geld leent is dat een normaal streven. In de moderne wereld – en als je groot bent – doe je dat met renteswaps. Je koopt of verkoopt een risico. Maak je een goede inschatting dan maak je winst. Met die winst compenseer je de extra kosten van een stijgende rente.

Maar Vestia vergiste zich, de rente daalde in plaats van te stijgen en er werd een papieren miljardenverlies geleden. De banken die de renteswaps aan Vestia verkochten eisten extra zekerheid. In geld. Geld dat Vestia uiteindelijk niet had en daarom moest ze aankloppen bij het Waarborgfonds Sociale Woningbouw, een solidariteitsfonds van alle woningcorporaties tezamen.

Vestia is van gedaagde uitdager geworden. Ze vindt dat de banken al die renteswaps nooit hadden mogen verkopen en veel meer op de risico’s moeten wijzen. Natuurlijk zou Vestia dat allemaal niet hebben gevonden als ze er winst op had gemaakt maar zo gaan die dingen nu eenmaal. Intussen is de rente nog verder gedaald en zijn de verliezen in drie weken tijd met nog eens één miljard opgelopen. Vestia weigert nog verder te schokken, integendeel, ze wil geld terug.

Er is nu een ‘bevriezingsperiode’ van twee weken afgesproken. Iedereen is aan het nadenken. Maar eigenlijk kan alleen een plotseling en structureel sterk oplopende rente de zaak redden, de verliezen verdwijnen dan net zo snel als ze opkwamen. Iets zegt me dat het niet gaat gebeuren.

Zoals de Amerikanen zeggen: somebody has to bite the bullet. Ik hou het erop dat het de banken worden.

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, KPN, Shell en Unilever en is Long in de AEX. Deze positie is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.