Niemandsdagen

Niemandsdagen

De dagen liggen ertussen,

het zijn niemandsdagen.

We graven ons massaal in en

zoeken dekking voor de klap waarvan

we de kracht vermoeden.

Intussen tellen we af,

vermorsen kostbare, geschonken tijd

met hopen

tegen beter weten in.

Ik zoek ruimte in m’n hoofd,

licht, lucht

en wacht op de flits die

mij anders laat kijken.

Die ene knip met de vingers

die mij leert te vergeten,

die mij dwingt de beelden te

verdringen van Mario Gómez,

de man die niet wenste te juichen,

het teken dat mij opdraagt alle wedstrijden van

de jongens achter me te laten.

Waarna ik de herinneringen in een leeg jampotje stop en begraaf in een diepe kuil waarvan ik de lokatie ongemarkeerd laat.

Konden we maar alvast doorspoelen

naar zondag,

Dag van Ons.

 

J. F. M. van Deyssel

_________________________
Volg HP/De Tijd op Twitter!