Verre geluiden
Ik heb geluisterd naar de wedstrijd,
dus niet gekeken, dat verdroeg ik geen tweede keer meer.
Zittend in de tuin, hoorde ik vanuit de
openstaande ramen verre geluiden,
dicht op de bal.
Ik zag een ster tussen de wolken,
waarvan ik dacht dat het André Kuipers was, die even poolshoogte kwam nemen en
maakte dat hij weer weg was.
Er dreef een walm
van geparfumeerde friet mijn kant op;
het was zeker rust.
Nog ging ik niet naar binnen,
daarvoor was het te stil geweest.
In de resterende tijd zuchtte het volk,
kraakte het land.
Tegen elven sloop ik naar bed en
dacht, toen het buiten begon te miezeren:
sla de zomer nu ook maar over.
Daarna viel ik in slaap,
tien jaar ouder.
J. F. M. van Deyssel
________________________Volg HP/De Tijd op Twitter!
