Muziek om op te schieten

Wieteke van Dort: populair bij veteranen

Onze veteranen hebben een – hoe zeggen we het vriendelijk – eigen smaak als het gaat om hun favoriete muziek. Zo blijkt uit de Top-50 die zij op verzoek van hun lijfblad Checkpoint ieder jaar weer mogen opstellen.

Dit jaar is er een nieuwe nummer 1, juicht het blad, en dan is het even schrikken om te zien dat het Vera Lynn is met haar From the time you say goodbye. Het lied dateert van net na de oorlog, en het mag niet verbazen dat de keuze ervoor het werk is van een ware geriatrische lobby. Die mag ook verantwoordelijk worden gehouden voor hoge noteringen van liedjes als Als ik in mijn klamboe lig te dromen van Lou Bandy, als het gevoelige Brandend Zand van Anneke Grönloh, of Klappermelk met suiker van Wieteke van Dorp die met maar liefst zeven nummers in de Top-50 staat, waaronder Soerabaja, Hallo Bandoeng en Geef mij maar nasi goreng.

Gelukkig hebben de jongere veteranen ook meegedaan, en zij kiezen voor nummers als Brothers in arms van Dire Straits, With or without you en Where the streets have no name van U2, en voor Kijk omhoog van Nick & Simon. Op 49-ste plaats staat Born to run van Bruce Springsteen, die laatst nog op Pinkpop optrad.

De Top-50-verkiezing is een lumineuze vondst, want de keuze voor een bepaald liedje zegt iets over de gemoedstoestand van iemand die de dood onder ogen heeft gezien of heeft veroorzaakt en gedurende lange tijd is verstoken van zijn familie. Zelf waan ik mij onmiddellijk in Vietnam als ik We gotta get out of this place van The Animals hoor, met die rauwe, zuivere stem van Eric Burden. Dan loop ik zo mee in een patrouille, behoedzaam schuifelend over een paadje tussen de rijstvelden, op weg naar een gehucht waar ‘de vijand’ zich verborgen houdt. Het enige dat je hoort is je bonkende hartslag.

In de Top-50 van Checkpoint had ik ook meer The Doors-nummers verwacht. Alleen Riders on the storm staat erin, maar er zijn mooiere, zoals L.A. Woman, Light my fire of The End, dat ook gebruikt werd in Apocalypse Now, de beste Vietnam-film.

En waar is James Brown, de king of soul? Misschien is hij te Amerikaans, te ‘zwart’, want de lijst maakt een ding zeer duidelijk: de muzieksmaak van onze jongens en meisjes is behoorlijk ‘wit’.

De hele lijst is terug te vinden op www.veteranendag.nl.


  • luuk

    Mooie gelegenheid om dat mannetje met die onbewezen vermoedens en geruchten ‘ns stevig de maat te nemen, staat die fameuze zin er deze keer niet bij.
    Weemoed, nostalgie, heimwee, terug denken aan de dag van thuiskomst, dat de oude vertrouwde omgeving een beetje, maar soms ook intens veranderd was, probeer daar maar je draai in te vinden.
    Even terug, morgen weer verder, jaren geleden zag je de ome’s en tante’s Lien genieten.
    In oorlogen en conflicten vechten tegen de ander, soms tegen je zelf, soms is vrede broos en blijven gevoelens van onbehagen, waakzaam blijven maar ook doorgaan, het nieuwe proberen te begrijpen, muziek kan daar bij helpen, zowel het vertrouwde als de nieuwe.

  • Gerhard Bouwhuis

    Ondanks mijn 60 plus leeftijd lijkt de lijst nergens op. White Rabbit, Riders on the storm en Born to run gaan nog.
    Maar geen Moondance van Van Morrison, Grapefruit Moon van Tom Waits, Helpless van Neil Young, Day in a life van The Beatles, geen Stevie Wonder , geen Sting etc. Ik heb van de meeste popmuziek al jaren geleden afscheid genomen. Ik koop nog jazz, fusion en Avantgarde. Het wordt weer eens tijd voor Frank Zappa, daar kunnen de veteranen en de hedendaagse jeugd nog veel van leren. Gerhard