Vriendinnen zien elkaar liever single

Vriendinnen zien elkaar liever single

Je hebt twee soorten vrienden. Vrienden die jouw nieuwe relatie leuk vinden, en vrienden die het niet zo leuk vinden.

We waren al een tijdje aan het kletsen toen ze achteloos vroeg: ‘Hoe gaat het met euh… dinges?’
En omdat ze zelf ook wel door had dat ‘dinges’ een beetje raar klonk, voegde ze er zachtjes aan toe: ‘Sorry hoor, ik ben zijn naam vergeten.’

Dit is niet nieuw, zijn naam heeft ze denk ik nog nooit uitgesproken en als ik haar zie, vraagt ze me standaard hoe het met ‘dinges’ gaat. Om daar vervolgens aan toe te voegen: ‘sorry ik ben zijn naam vergeten’.
Dinges ken ik nu bijna een jaar, en met dinges ben ik een aardig serieuze relatie aan het opbouwen. Zij heeft dinges ook al verschillende keren ontmoet en volgens mij vinden zij en dinges elkaar best aardig. Ze zijn zelfs vrienden geworden op het sociale netwerk.

Het is natuurlijk helemaal niet moeilijk om de naam te onthouden van het vriendje waar één van je beste vriendinnen al maanden serieus mee is. Het is waarschijnlijk wel moeilijk dat die vriendin nu überhaupt een vriendje heeft. Want: die vriendin zit dus op de bank met dinges. En ze gaat uit met dinges. En ze heeft het druk met dinges waardoor ze minder tijd heeft voor vriendinnendingen. Mijn vriendin ziet mij minder, waardoor ze de reden dat ze mij minder ziet, weigert bij de naam te noemen.

Er is meer dan dat. Voordat ik dinges leerde kennen waren de vriendin en ik allebei vrijgezel en konden we samen úrenlang kletsen over lastige exen en spannende fantasieën over nieuwe mannen. Bovendien hadden we hetzelfde soort leven en werk, en kwamen we helemaal niet zo veel nieuwe mannen tegen, maar als we ze tegenkwamen was dat dankbare stof tot nieuwe uren gesprek. Als er een man was, viel hij meestal tegen of was hij onbereikbaar, of al bezet, en dat was zowaar nog leuker om over te praten.
Met de komst van mijn dinges was zij van de ene op de andere dag die vriendin kwijt waarmee ze gezellig kon fantaseren over vreemde of onmogelijke mannen.

Onmogelijke mannen
Toen ik dinges net kende, vroeg ze me regelmatig nog over de andere onmogelijke mannen of scharrels uit het verleden: ‘En, je denkt nog vaak aan die jongen van de zomer hè?’ Wat niet zo was. Of: ‘Heb je nog steeds zo veel mailcontact met die andere?’ Wat ook niet zo was. Misschien wilde ze zelf nog niet in de liefde geloven – en zeker niet in mijn nieuwe liefde.

Ik denk dat ik dingessen van vriendinnen ook wel eens heb ontkend of voor het gemak ben vergeten. De meeste reacties van mensen zijn uit eigenbelang.

Vrienden die zelf in een serieuze relatie zitten, vonden de aankondiging van dinges daarentegen buitengewoon goed nieuws en vergeten zijn naam nooit. Zij waren blij dat ik rustig was en onder de pannen, zij wilden ineens niets liever dan in monogamie geloven. Want als ik monogaam kon zijn met dinges konden zij het met hun eigen dingessen ook, of andersom. Zo reageert een goede vriend-in-serieuze-relatie als ik wel eens voorzichtig over een twijfel begin, altijd met: ‘Nee, twijfel niet, blijf bij hem! Hij is leuk!’ Zo schreeuwt hij zijn eigen bindingsangst weg: door overal goede, bestendige relaties in te zien die het waard zijn om vast te houden. Zo doen we dat allemaal.


Reacties zijn gesloten.