Eigenlijk is voetbal best wel gay

Eigenlijk is voetbal best wel gay

Je hebt vrouwen die echt van voetbal houden. Je hebt ook vrouwen die wel kijken naar EK’s en WK’s maar verder eigenlijk nooit – zoals ik – en die, als ze kijken, de gespierde benen, de lange lichamen en de mooie mannen die ertussen zitten veel interessanter vinden dan het spel zelf.

Maar ik kan me niet voorstellen dat die spierbundels in slow motion, van die knappe, gezonde, sterke mannenlijven op het toppunt van hun kunnen, alleen uitgezonden worden voor meekijk-vrouwen. Volgens mij vinden mannen het minstens net zo leuk om daarnaar te kijken.

Sowieso vinden mannen het blijkbaar leuk om twee keer drie kwartier lang naar andere mannen te kijken die stuk voor stuk jong en knap zijn. En ijdel genoeg om hun haar goed te doen in de rust, of hun armen vol getatoeëerd te hebben als ware het echte stoere types (in het echt zijn ze natuurlijk veel te rijk om nog een ruig leven te leiden zoals de tatoeages pretenderen).

Het is desalniettemin mannelijkheid pur sang: testosteron, kracht, competitie.
Als de twee keer drie kwartier voorbij zijn, kijken mannen met minstens evenveel plezier nog eens een half uur of een uur (of in het geval van Voetbal International anderhalf uur!) naar andere, zowaar nog ijdelere mannen, die over zichzelf en de andere mannen praten.

Zaterdagavond keek ik toevallig een stukje Studio Sport mee waarin een creatief in elkaar gezet filmpje werd getoond van het Italiaanse elftal, met poëtische teksten, een gezellig deuntje en weer die knappe, zwetende mannen in slow motion. Mannen houden echt heel veel van mannen – dacht ik. Er is geen zichzelf respecterende vrouw die úrenlang naar andere vrouwenlijven kijkt op televisie en daarna naar andere mooie, ijdele vrouwen die praten over die vrouwenlijven en hoe knap zij zijn, of waar ze het beter zouden kunnen doen om nog knapper, beter, vrouwelijker te worden in de toekomst.

300
Hetzelfde zie je bij een film zoals 300 die zaterdagavond eveneens te zien was op Veronica: over 300 beruchte, mythische Spartaanse strijders uit de 5e eeuw voor Christus. Een vechtfilm die verschillende van mijn mannelijke vrienden met plezier bekeken toen hij in de bioscoop draaide. In de film zie je vooral: mannen. Ontzettend veel vechtende, gespierde, zwetende mannen. Of zoals Volkskrant schreef: ‘we zien onophoudelijk schaars geklede bodybuilders door het beeld suizen’. Mannen kijken zo graag naar andere knappe mannen.

Ik zal wel niet veel vrienden maken met dit stukje. Maar het kwam in me op, verschillende keren in de afgelopen weken, als ik naar EK wedstrijden keek of naar zo’n stukje nabeschouwing: eigenlijk is voetbal op tv best wel gay.
Ik wens u veel kijkplezier vanavond.


  • John Wervenbos

    Het gaat om het spel en de strijd mevrouw Bijster: voetbal en niet om die mannenlichamen.

  • Joey O

    Ik denk niet dat je het zult begrijpen tenzij/totdat je ooit met passie hebt gevoetbald.

  • A. Doorgeest

    Zolang Pauline Bijster verslag doet over haar leven als jonge vrouw en haar lezers een kijkje gunt in het universum van een jonge vrouw, levert zij zeer lezenswaardige, zelfs spannende artikelen af.
    In bovenstaand artikel slaat ze de plank – helaas – volkomen mis. Wat helemaal niet erg is trouwens, maar op het moment dat een vrouw zich in een man gaat verplaatsen, of juist andersom, betreden mensen leefwerelden die zij niet uit eigen ervaring kennen, en waar zij dus ook niet goed verslag van kunnen doen.

    Bij Voebal – de machtigste religie sinds het ontstaan van het Christendom, zo lijkt het – gaat het met name om hanig gedrag. De man is een toch voornamelijk een zeurpiet, die altijd gelijk wil hebben. Op deze wereld wemelt het van de mislukte mannen: types die niet geworden zijn wie zij meenden te moeten en kunnen worden. Voebal is typisch een zijlijn-hobby. Lullo denkt dat hij een groot sportman had kunnen worden, desnoods trainer, desnoods een belangrijk keeper. Maar hij werd het allemaal niet. Hij werd toeschouwer, iemand die onder geen beding het veld op mag in situaties van enig belang. Lullo projecteert dus met name zijn vermeende kennis – zeg maar onkunde – op het spel van anderen: “Die en die is geweldig; die en die kan er nix van, en de trainer had dat en dat en zus en zo gemoeten.”
    Voebal is dus bij uitstek het spelletje van de klagende en mislukte man: “Zo had het gemoeten, als ik daar had gestaan, dan zou men eens wat gezien hebben “, etc.

    Mannen hebben doorgaans helemaal niets met mannenlijven, tenzij ze echt gay zijn, maar da’s slechts een procent of 5. Dat heeft Pauline onlangs zelf nog de wetenschappelijke revue laten passeren. Maar ‘echte mannen’ hebben des te meer met actie, competitie, agressie desnoods, scoren en met name het realiseren van het eigen gelijk. Een beetje man wil altijd gelijk hebben, en vindt het niet leuk te verliezen.

    Voebal is het leven in een notedop: je wil scoren, maar dat lukt slechts op een beperkt aantal momenten. Allemaal jongetjes die achter een bal aanrennen om de moederschoot te kunnen bereiken; een nogal Freudiaanse zienswijze, maar wel ééntje die waarschijnlijk klopt.

    Als fervent voetbal-ongeïnteresseerde verbaast me de belangstelling voor ‘dit spelletje’ al jaren. Eindeloze leegte, het gaat helemaal nergens over. Kortom: het leven in een notedop. Een roes. Visueel aantrekkelijk: het beweegt, er gebeurt dus iets terwijl je zelf je luie stoel niet uithoeft. Een zwakbegaafde kan het zonder al te veel moeite nog volgen en achteraf heeft iedereen – naar zijn eigen smaak – volkomen gelijk. En da’s lekker nakaarten.
    Voor de miljoenen die nooit verder komen dan wat minimale huiskamer-heroïek.

  • Ed Frinken

    “Er is geen zichzelf respecterende vrouw die úrenlang naar andere vrouwenlijven kijkt op televisie en daarna naar andere mooie, ijdele vrouwen die praten over die vrouwenlijven en hoe knap zij zijn, of waar ze het beter zouden kunnen doen om nog knapper, beter, vrouwelijker te worden in de toekomst.”

    Holland’s Next Top Model, Benelux’ Next Top Model, America’s, Next Top Model, Temptation Island, de Bachelor, The Hills, Undercover Lover, et cetera.