In aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 12 september, zijn de meeste campagneteams druk bezig met de voorbereidingen. De PvdA heeft een omvangrijk plan om aan te haken bij parkpicknicks, buurtbarbecues en strandevenementen en wil voor het einde van de zomer 555.000 mensen een roos in de hand drukken. Het CDA wil de bejaardentehuizen langs en ijs gaan uitdelen. De ChristenUnie komt zelfs met ijs in de eigen blauwe partijkleur. De SP deelt gratis strandballen uit, en GroenLinks gaat alle zomerfestivals langs.
De VVD laat de campagne voorlopig over aan haar Kamerleden, en bewaart Rutte tot eind augustus. Alleen PVV, SGP en D66 houden zich buiten het zomergeweld. PVV-campagneleider Bosma heeft geen zin om campings langs te gaan. En D66 campagneleider Verhoeven denkt dat het beter is de krachten van kiezer en partij te sparen tot de laatste twee weken.
Alle indicaties tot nu toe wijzen op een high-gadget/low-strategy aanpak van de diverse campagneteams. Rozen, strandballen en (gekleurde) ijsjes zijn leuke gadgets, maar het is nog maar de vraag of het de juiste middelen zijn voor deze cruciale aanloopfase naar de verkiezingen. Een campagne heeft namelijk drie fases: lancering, set-up en conversie.
Fase 1: Lancering
De lancering is het formele begin van de campagne. Dat gebeurt meestal via een evenement zoals een persconferentie, een partijcongres of een presentatie. Het doel is zowel intern als extern de noodzakelijke omschakeling te bewerkstelligen van ‘politiek bedrijven’ naar ‘campagnevoeren’. De traditie is dat de challenger (uitdager) daar zo spoedig mogelijk mee begint en de incumbent (zittende machthebber) daar zo lang mogelijk mee wacht.
Een challenger als Diederik Samsom is er immers bij gebaat zo snel mogelijk met een Mark Rutte in debat te gaan. Maar incumbent Mark Rutte is er bij gebaat zijn profiel als premier zo lang mogelijk vast te houden, zodat hij boven de partijen blijft staan en de uitdagingen van de Samsoms kan afwimpelen.
Fase 2: Set-up
Na de lancering van de campagne komt de meest cruciale fase: de set-up. De set-up is de periode waarin alle campagneteams moeten werken aan dé centrale strategische uitdaging van iedere campagne: hoe zorgen we dat onze thema’s op de maatschappelijke agenda komen, zodat de verkiezingen van 12 september een referendum worden over onze agenda?
Onderzoek wijst namelijk uit dat de stemkeuze van kiezers sterk afhankelijk is van de thematiek die speelt rond de verkiezingen. Als immigratie in de weken voor 12 september hoog op de maatschappelijke agenda staat, is dat goed voor PVV en VVD. Als Europa hoog op de agenda staat, is dat goed voor PVV, SP en D66. Als milieu hoog op de agenda staat, is dat goed voor GroenLinks. Want als de kiezer eenmaal in dat stemhokje staat, zou hij wel eens een hele andere keuze kunnen maken als hij zich zorgen maakt over Europa in plaats van over onderwijs; of over immigratie in plaats van milieu.
Stel de cruciale vragen
Kortom, iedere partij dient zich in de aanloop naar de verkiezingen twee cruciale strategische vragen te stellen: op welk thema zijn wij (in de perceptie van de doelgroep) het sterkst (hebben wij de beste standpunten, zijn wij het geloofwaardigste alternatief, past het beste bij de huidige zeitgeist etc.) en hoe zorgen wij dat dit thema de komende maanden op de maatschappelijke agenda komt te staan? Dat is dé uitdaging van de set-up fase, en dus van de zomercampagne die vandaag begonnen is.
Daarbij gaat het dus niet om de gadgets, maar om de thematiek. Niet om het uitdelen van rozen, maar om het uitlokken van een maatschappelijk debat rond één centraal, overkoepelend thema. Met één meetbaar doel: het thema moet eind augustus op de maatschappelijke agenda staan – het moet het nieuws beheersen, zodat de verkiezingen een referendum worden over jouw thema.
Beste practice: Geert Wilders
Het beste voorbeeld van deze aanpak is Geert Wilders. Binnen één nieuwscyclus na het klappen van het Catshuisoverleg was Geert Wilders op een briljante manier op een dubbeltje gedraaid van het thema ‘Islam’ naar het thema ‘Europa’. Sinds dat moment hebben we Wilders over de Islam niet meer gehoord. Opeens is Europa de grote vijand geworden. Je kunt het inhoudelijk met Wilders eens of oneens zijn, maar hij is ontegenzeggelijk één van de beste politieke strategen van het Binnenhof, en begrijpt als geen ander dat verkiezingen altijd een referendum zijn over één centraal thema.
Nog belangrijker, Wilders begrijpt dat je zo’n thema niet in één avond op de maatschappelijke agenda krijgt. Daar heb je een lange aanloop en vooral een sterke boodschapdiscipline voor nodig. Dag in, dag uit hamert Wilders op het thema Europa, en probeert zijn tegenstaders uit te lokken met hem over dat thema in debat te gaan. Dat is dé manier, en andere partijen doen er goed aan van hem te leren. Niet door met hem in debat te gaan over zijn thema, maar vooral de set-up fase – dus de zomercampagne – te gebruiken om hun eigen thema’s op de maatschappelijke agenda te krijgen. Dat vergt tijd, geduld en boodschapdiscipline.
Fase 3: Conversie
Na augustus komt de derde fase, de conversie. In de paar weken voor 12 september gaat de burger zich pas echt bezighouden met de verkiezingen en wordt het tijd om politieke steun te converteren. Maar die fase kan alleen slagen als je gedurende de voorgaande set-up fase jouw centrale thema op de maatschappelijke agenda hebt gezet. Als je daarin niet bent geslaagd, word je gedwongen de conversiefase te voeren op thema’s die je niet aan het hart gaan en waar je niet de beste in bent. Dan word je gedwongen puntjes te pakken bij Wilders op Europa, bij Rutte op de schatkist, en bij Roemer op solidariteit. Op dat moment loop je achter de feiten aan en ben je veroordeeld tot een reactieve campagne. De nachtmerrie van iedere partij, omdat de verkiezingen een referendum dreigen te worden over het thema van een tegenstander.
Dus in plaats van dat de campagneteams zich buigen over de kleur van hun ijsjes zou ik ze aanraden zich te buigen over de keuze van hun referendum, en de zomercampagne te beschouwen als de cruciale set-up fase voor augustus.
————————
Volg HP/De Tijd ook op Twitter!










De potentiele kiezer is intelligent genoeg om in te schatten of kadootjes-uitdeler wel of niet geinteresseerd is in de kiezer, ook na de verkiezingen, vooral na de verkiezingen !!!
Als kiezers intelligent genoeg zouden zijn, dan was de campagne niet nodig, toch?
De kern van het probleem is dat politici geen enkel vertrouwen hebben in kiezers, en andersom.
Daarom is er zo weinig interne democratie in partijen.
Daarom is er zo weinig echte interesse in politieke partijen.
Daarom zijn zo weinig mensen lid van een politieke partij in dit land.
Nederlanders zijn te lui om onbetrouwbare politici echt op hun donder te geven in een politiek partij
Politici zijn veel te lui om uit te leggen waarom ze steeds wat anders vinden,
of het een zeggen en wat anders doen.
De grootste cadeau gever was Joop den Uil (st,Nicolaas) die heeft zoo veel gegeven dat in steden als Den Haag 55% buitenlanders wonen en in Amsterdam veel laag opgeleiden wonen met een EQ van 65% Dat gevangenissen bewoont worden door 80% mensen van buiten af .Hoe wil de PVDA dit gaan goed maken weer met kiezers bedrog van de laatste 50jaar En Mao Roemer ook alles delen ? Laat deze laatste weer voor de klas gaan staan dan kan hij sprookjes gaan vertellen aan kleuters.
Vind dit wel appart, het zou een beter gebaar zijn van de pvda om het geld wat die rozen kosten( zal toch ook niet weinig zijn) ter beschikking zouden stellen aan een goed doel of aan de voedselbank, geef je een veel beter signaal mee af dan in feite geld uitgeven, maar ja aan de andere kant ze leren het toch nooit .
Het ergste wat ik net weer las dat d66 een referendum in het totaal niet ziet zitten over europa en ook ergens anders over niet. ( gerard schouw in een interview met nu.nl
De partij die altijd gepleit heeft voor een referendum ,en voor een gekozen burgemeester, dit is voor wilders weer
kruit om mee te schieten dus d66 kan zijn borst nat maken.
Ik denk dat Hans van Mierlo zich in zijn graf omdraaid van wat er van zijn partij geworden is
Dat campagnes zo werken zal wel kloppen.
Wat het eng maakt is dat de omvang van het media budget zo extreem belangrijk wordt.
En de beïnvloeding van journalistieke keuzes.
Journalisten doen alsof ze onafhankelijk nieuws brengen, maar het is altijd gekleurd
Commerciële media zijn zonder uitzondering rechts georiënteerd.
De publieke omroep ook, want ze hebben reclame inkomsten. Alleen Vara en VPRO zijn wat genuanceerder.
De NOS doet wat de huidige machthebber nuttig vindt. Zit de PvdA in de regering, dan krijgen de fratsen van PvdA politici aandacht, en is de VVD aan de macht, regeren doet de vvd niet, dan moeten de sloopsuccessen van vvd’ers op de buis.
Ondertussen leidt al dat media geweld de aandacht af van de processen die er echt toe doen.
De geldstromen ons land uit voor fossiele energie, terwijl we zelf meer dan voldoende duurzame energie hebben.
Dus naast het campagne en media geweld, is er nog een geheime campagne van lobbyisten die zorgt dat politici doen wat ze moeten voor die geheime belangen.
Daarom kiezen politici in de kamer vaak heel anders dan wat hun achterban besluit op congressen.
Door dat verschil tussen keuzes in de kamer (door de lobbydruk) en wat de politieke achterbanin de partijen wil, de echte samenleving,
ontstaat een grote afstand. Dat heet ook wel de haagse kaasstolp
Het gevolg is dat weinig mensen lid zijn vaneen politieke partij en (buitenlandse) bedrijfsbelangen
via lobbyisten hun gang kunnen gaan in dit land.
Wordt dus massaal lid van een politieke partij en zorg dat die politici gaan doen wat de partij wil.
Geef je partij geen geld voor meer media geweld, ga zelf on line jouw visie uitdragen.
Toegegeven, ik probeerde indruk te maken op het nieuwe columnisten-duo met een eh flamboyante bijdrage.
Vertrouwen of een gebrek daaraan is, vriendelijk geformuleerd, kiezen is niet zozeer op de beste maar op de minste slechte partij stemmen, maar ze redden zich er altijd weer op een verterende manier tussen de parlementaire slingers uit.
Zelden zoveel lulkoek en subjectiviteit gezien in een reactie als die van Henk Daalder. Hoefde ‘m niet eens uit te lezen om verzadigd te raken.
De mening van daalder is geen stuiver waard
Leuke foto!
25% van de kiezers komt niet eens naar het stemburo, maar dat is geen probleem…
Leen wil graag geloven wat hij gelooft. Wat hij vergeet is dat de PvdA nooit alleen regeerde en altijd steun heeft gekregen van de coalitie waarmee werd geregeerd. Dan is het te makkelijk om zaken op te hangen aan degene die je toevallig niet mag.