Diederik Samsom in je brievenbus, hoe leuk is dat?

Diederik-Samsom-Pvda-603x402

Bijna alle politieke partijen hebben een eigen blad. Op HP/De Site nemen we regelmatig zo’n partijorgaan onder de loep. Deze week in de achtste en laatste aflevering: hoe lezenswaardig is Rood, het clubblad van de Partij van de Arbeid?

Is Rood niet ook de naam van de jongerenorganisatie van de SP?

Ja, dus dat is een beetje verwarrend. Maar de PvdA heeft in dit geval wel de oudste papieren, want de SP-jongerenorganisatie werd (toen nog als ‘jongereninitiatief’) opgericht in 1999, terwijl het partijblad Rood voor het eerst verscheen in februari 1991. Waaraan toegevoegd dient te worden dat het blad nauwelijks anderhalf jaar later werd omgedoopt in Pro, dat het daarna Pro & Contra ging heten en dat het pas in 2004 weer Rood werd. Partijbladen van de PvdA hadden trouwens ook in de jaren zeventig en tachtig al de neiging om zeer frequent van naam te veranderen. We herinneren ons in dit verband titels als Paraat, Opinie, Roos in de Vuist, PK, Voorwaarts, de PvdA Ledenkrant en De Toekomst.

Hoe vaak verschijnt Rood?

Vier keer per jaar (op magazineformaat, 32 pagina’s). Voor mensen die menen dat de PvdA onder Hans Spekman bezig is een SP-light te worden: De Tribune, het huisorgaan van Emile Roemer en consorten, verschijnt – eveneens met 32 pagina’s – elf keer per jaar (zie ook aflevering 1 van deze rubriek).

Is Rood een echt clubblad?

Jazeker, want alle vertrouwde ingrediënten zijn aanwezig: een column van de voorzitter (‘Ik wil aan de slag! Helpt u mee?’), interviews met aantredende en vertrekkende partijbobo’s, Pravda-achtige mededelingen (‘Het partijbestuur heeft een commissie ingesteld onder leiding van Nico Schrijver om een conceptresolutie op te stellen over het Nederlands buitenlandbeleid in tijden van mondialisering’), Pravda-achtig goed nieuws (‘De Evert Vermeer Stichting kan terugkijken op een bijzonder geslaagde Afrikadag’), een rubriek (‘Linkse Hobby’) waarin PvdA’ers vertellen over hun liefhebberijen en… een prijsvraag waarbij je moet raden welke prominente sociaal-democraat een jeugdfoto heeft ingestuurd (‘Het meisje op de foto uit Rood nummer 3 was Gerdi Verbeet. Prijswinnaar: mevrouw G. Dekker uit Tynaarlo’).

Valt er in Rood ook iets te lachen?

Je zult maar de prijsvraag gewonnen hebben!


  • luck

    Gevoelsmatig mag ik Samsom, Jacobi en Plasterk wel, maar in de SP zie ik meer de vertrouwde
    samen lachen, samen huilen houding van de oude PvdA van de oude Drees en Joop den Uyl, voor dat de jaren ’70 op dreef kwamen en de arbeiderspet achteloos werd weggedaan.

  • Marieka

    Tja,helaas lijkt de PvdA onder Spekman en Samsom het spoor bijster; zoals de PvdA zich nu presenteert, schurkt het teveel tegen de SP aan. Kies dan maar gelijk voor fusie ! Met weemoed kijk ik terug op periodes van Den Uyl, Kok en Wouter Bos. Zij waren eigentijds bezig.Zij probeerden de PvdA geleidelijk aan, aante passen aan de nieuwe tijd in een gobaliserende wereld.Dat had natuurlijk tijd nodig; dat was niet voltooid. Zij hadden oog voor de – door veel strijd – verkregen verworvenheden voor de arbeider, de modaal werd. Voor de mkb’er (die ook vaak tot modaal gerekend moet woren). En voor het behoud daarvan. Maar met Spekman en Samsom wordt de PvdA-klok teruggedraaid: behoud he oude; behoud en koester de kiezer aan de onderkant van de samenleving; terug naar het zieligheidsghalte. Maar daar is de SP beter in ! Deze zwalkende PvdA is de mijne niet. PvdA: kies een eigen koers!

  • Bob Fleumer

    Ik kan er niets aan doen maar elke keer als ik dat koppie zie van Samson moet ik denken aan de Joker uit de Batman films, hoe kan iemand zich zo toetakelen om maar anders te zijn, het heeft, denk ik te maken met het feit dat er inhoudelijk niet veel te halen valt bij Samson hoe slim hij ook is volgens sommigen.

  • Hank Rees

    Mijn brievenbus heeft een sellecter. Een voor serieuze post en een voor bijv. dit partijblad.