Of u wilt of niet: u wordt gesteriliseerd

Mario Draghi (foto anp)

Donderdag gingen de beurzen wereldwijd door het dak en vrijdag kwam daar nog meer bij. Zoals wij allemaal weten was daar ook alle aanleiding voor.

De economieën in de Eurozone groeien als kool, de werkloosheid loopt flink terug. Als we niet oppassen hebben we binnenkort een loonexplosie omdat de arbeidsmarkt gewoon te krap wordt. De begrotingstekorten – wie herinnert zich die nog – zijn omgeslagen in forse overschotten, we weten gewoon niet meer waar we met ons geld naar toe moeten. Makelaars doen inmiddels weer groepsbezichtigingen en uw nieuwe boot zit er ook aan te komen.

Wat u nog niet weet is dat u de komende tijd gesteriliseerd wordt, door Mario Draghi, president van de Europese Centrale Bank die dat als nabrander bracht bij zijn plan om onbeperkt obligaties van probleemlanden op te kopen. Misschien vindt u het helemaal geen probleem, misschien was u het al. Één ding weet ik zeker: nog niet op deze manier.

Het onbeperkt kopen van staatsobligaties van bijvoorbeeld Spanje en Italië door de ECB betekent in principe het scheppen van geld want de ECB heeft dat geld helemaal niet. Nu kan een centrale bank gewoon – wat wij noemen – de geldpersen aanzetten. Draghi gaat achter zijn computer zitten, tikt een één met een heleboel nullen in en hupsakee: daar is het nieuwe geld in de kas van de ECB. Zoals ik al eerder schreef leidt dat tot inflatie – er is opeens méér geld tegenover eenzelfde hoeveelheid goederen.

Volgens Draghi hoeven we daar in dit geval niet bang voor te zijn, al dat geld dat hij in Spanje en Italië stopt wordt gesteriliseerd. Dat is een eufemisme voor het aan de één uitgeven en bij de ander weghalen met een per saldo neutrale uitkomst.

Waar zou zo’n Draghi dat geld eens kunnen weghalen? Er is maar één mogelijkheid. Allerlei bestaande Europese programma’s – en programma’s die nog ontwikkeld zouden kunnen worden – om economieën te stimuleren zullen worden gekort, er zijn geen andere mogelijkheden als het neutraal moet. Waar we allemaal gebaat zouden zijn bij groeiende economieën – dat is namelijk de meest natuurlijke manier om een begrotingstekort te laten teruglopen – is daar geen ruimte meer voor omdat we landen die het ‘t bontst hebben gemaakt – en daar eigenlijk overwegend nog mee door gaan – voorlopig nog even uit de wind houden.

We hoorden het de Spaanse premier gisteren al zeggen: natuurlijk accepteert hij geen nieuwe of verscherpte eisen, niemand dicteert Spanje wat het moet doen. Spanje heeft ook zijn trots. En een gierend geldtekort; de Spanjaarden zelf ontrokken recent al meer dan 75 miljard aan hun eigen banken om het ‘veilig’ in andere landen onder te brengen.

Over Dr. Doom
Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, KPN, Shell en Unilever en is Short in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.


  • Bertus

    Er wordt schuldpapier geruild tegen liquiditeit. De vorderingen blijven bestaan. En zullen binnen drie jaar op zijn laatst betaald moeten worden al ik het wel heb. Bovendien krimpt de economie door uitvallende vraag. Door toenemend aanbod zullen prijzen eerder zakken dan stijgen. Met inflatie zal het voorlopig wel meevallen.