Waarom Ons Soort Mensen paars wil

PAARS II

Veel weldenkende mensen zijn voorstander van een paars kabinet. Hoe komt dat?

Nogal wat Nederlanders hebben de afgelopen tien jaar heimwee gehad naar paars. Heimwee dus naar de jaren tussen 1994 en 2002 toen we werden geregeerd door twee opeenvolgende kabinetten van PvdA, VVD en D66. Dat die heimwee slechts zelden hardop werd verwoord, had een speciale reden.

Ad Melkert, Hans Dijkstal en Thom de Graaf
Sinds de Fortuynistische revolte van 2002 was het namelijk bon ton  – óók voor supporters van paars – om te doen alsof je best begreep waarom Ad Melkert, Hans Dijkstal en Thom de Graaf toen enorm klop van de kiezers hadden gekregen. Want ja, hoewel je het met ‘de oplossingen’ van Pim Fortuyn natuurlijk ‘niet eens hoefde zijn’, was het wel zo dat hij ‘bepaalde dingen’ had weten ‘te benoemen’ en ook dat hij zo ‘de kloof tussen burger en politiek’ had weten te verkleinen. Et cetera, et cetera.

Hoe vaak zijn we de afgelopen tien jaar wel niet op zulk geprevel getrakteerd? Je merkte vaak direct dat de betrokkenen er niets van meenden en dat ze het diep in hun hart een grote schande vonden dat paars in 2002 niet verder had kunnen regeren.

Sinds VVD, PvdA en D66 in de opiniepeilingen goed zijn voor een virtuele Kamermeerderheid (bij de verkiezingen van 2006 en 2010 was dat niet het geval), wordt er voor het eerst sinds de eeuwwisseling weer onbesmuikt gespeculeerd over een voortzetting van paars. Wat zou daarvan de achterliggende reden kunnen zijn? Anders dan voorheen kan de attractie van een paars kabinet onmogelijk zijn gelegen in de omstandigheid dat het CDA niet meedoet. Die partij immers gaat woensdag rond de twaalf Kamerzetels halen en heeft dus te weinig gewicht om een stempel te kunnen drukken op welke regeringscoalitie dan ook.

Heimweefactor 
Er moet dus iets anders aan de hand zijn. Zou de zojuist gesignaleerde heimweefactor wellicht een rol spelen? Ik vermoed van wel. Voor veel Nederlanders die zichzelf als ‘weldenkend’ beschouwen is in 2002 een wereld ingestort. Omdat in de vaderlandse politiek opeens thema’s ter discussie werden gesteld (de multiculturele samenleving, de islam, de Europese eenwording, ontwikkelingshulp, het milieu) die jarenlang ongenaakbaar waren geweest en ook omdat dat veelal gebeurde door nieuwbakken politici, afkomstig van buiten het Haagse kartel.

Toen Roemer door het ijs zakte bleek Samsom, hier zonder nieuwe stropdas, enorm fris en dynamisch te zijn.

Met het imploderen van de LPF leek de boze, anti-paarse droom aanvankelijk al in 2003 voorbij. Maar daarna kwam Geert Wilders en begon de ellende weer van voren af aan. Trouwens, ook de SP gaat natuurlijk niet vrijuit. Jarenlang werd de partij in progressieve kring beschouwd als een ongevaarlijke wederopvoering van de CPN. Maar toen Emile Roemer richting de veertig zetels ging en ook nog eens duidelijk werd dat hij het méénde met zijn euroscepsis (“Over my dead body“), werd de aandacht haastig verlegd naar Diederik Samsom en zijn nieuwe stropdas. Bij nader inzien bleek de PvdA-voorman opeens enorm fris en dynamisch te zijn.

Juist daarom is een derde paars kabinet voor sommige mensen zo belangrijk: omdat op die manier een mooi symbolisch punt kan worden gezet achter tien donkere jaren vol volkse en onaangepaste politici met volkse en onaangepaste standpunten. En we weer verder kunnen gaan waar Ons Soort Mensen in 2002 was gebleven. Wie had ooit gedacht dat de wraak van Ad Melkert zo zoet zou kunnen zijn?


  • Iljitsch van Beijnum

    Het kan natuurlijk nooit zo zijn dat ons soort mensen smachten naar een redelijk compromis tussen mooiweerliberalisme waar de hypotheekrenteaftrek heilig is en een linkse u-bocht waar de lasten en de regeldruk extra omhoog gaan en de aanpak van de staatsfinanciën nog twee jaar uitgesteld wordt, waarbij tevens de eurofoben en christenbroeders niet achter de knoppen komen en we in de vorm van CDA en GroenLinks toch nog enige oppositie vanuit het het weldenkende(r) midden overhouden.

    • Janus Kop

      En dan ook Ad Melkert voor Minister President.

  • Janus Kop

    Paars kan ,wel even zoeken naar VVDers met fatsoen.
    Zal moeilijk worden.

  • Janus Kop

    Oke Ad Melkert wordt Minister President, hij formeert een zaken kabinet met echt verstandige en kundige personen.

  • luck

    Die andere kloof, tussen oppositie- en beoogde regerings(partijen) kleiner maken, dan hoeven de kiezers niet hun favoriete partij in te ruilen voor de minste slechte premier(partij).
    Minder macht aan de regering, meer aan de volksvertegenwoordiging , de meerderheid van de stemmen beslist of een voorstel wordt uitgevoerd.

  • Myth

    Ik behoor schijnbaar tot de groep ons soort mensen. Ik zie ook graag paars verschijnen. Echter niet om de redenen boven genoemd. Zaken mogen benoemd worden. Dat is goed, dat is helder en sterker het zorgt voor handelen. Twee sterke oppositiepartijen zijn daarvoor onontbeerlijk (SP en PVV). Wat ook onontbeerlijk is is een stabiel middenvlak dat streng maar sociaal is en dat vooruit durft te kijken (verder dan 4 jaar vooruit). De scherpe randen van rechts en het activistische van links kunnen verdwijnen door de paarse samenwerking. En door de sterke oppositie hebben ze niet de mogelijkheid weg te zakken in vooruitschuiven van problemen. Daarom hoop ik op paars!

  • luck

    @Myth. De scherpe kanten van rechts en het activistische van links….en het ”vanzelfsprekende” beter weten uit het midden, zowel materialistisch en intellectueel, dan zijn we ‘n stap verder en hebben we een deel van de morele schuld ingelost aan vorige generaties.

  • Alto

    Als ons soort mensen zo’n heimwee heeft naar de Betuwelijn of naar Srebrenica, of naar het Mediapark in Hilversum, moeten ze naar de Betuwe verhuizen (of naar Bosnië of Hilversum), en niet de rest van Nederland met hun regressieve buien lastigvallen.