Kleine survivalgids voor nieuwe Kamerleden

de plenaire arena (foto anp)

Vandaag treedt een nieuw parlement aan. Tientallen nieuwe Kamerleden storten zich in een wereld die zeker de eerste maanden erg bevreemdend kan zijn. Hoe overleven ze hun eerste termijn? Vijf handige tips.

Tip 1: mijd de voorlichters
Blijf dicht bij uzelf, bij uw eigen taal, uw eigen gedachten. Negeer hun verzoek om mediatraining te volgen. Wijs ze hun plek: op de achtergrond en louter als bemiddelaar tussen journalist en Kamerlid. Laat ze nooit, ik herhaal: nooit, aanschuiven bij een interview of een achtergrondgesprek. Maak met de journalist in kwestie afspraken: ‘als het on the record is, wil ik, en niemand anders, het graag even lezen om eventuele feitelijke onjuistheden te voorkomen’. Zeg nooit: ‘ik heb het wel gezegd, maar ik krijg hier gedonder mee’. Reken erop dat de journalist zich veilig weet en het gezegde gewoon zal afdrukken. Als tijdens een interview een brisante vraag wordt gesteld, houd je dan op de vlakte. Aan nietszeggendheid is nog nooit een Kamerlid ten onder gegaan.

Tip 2: Ga op maandag en vrijdag, als de Kamer niet vergadert, nu eens echt op werkbezoek
Laat u zien tussen het volk. Hoor wat de noden zijn. Nodig uzelf uit, als er geen invitaties komen. Ga desnoods een dag lesgeven op een vmbo in een probleemwijk of een stedelijk gymnasium in een wit ghetto ergens aan de Noord-Hollandse kust. Het Kamerlidmaatschap is geen goedbetaalde parttime-baan, maar een roeping die 24 uur per dag beslaat. Te vaak belde ik die dagen met parlementariërs, in de wetenschap dat ze dan gemakkelijker bereikbaar zouden zijn en meer tijd hadden, terwijl ik op de achtergrond babygehuil hoorde. Zelfs kreeg ik eens iemand aan de lijn, ik zal zijn naam niet onthullen maar hij was van de PvdA, die net in zijn tuin bezig was een zojuist aangeschafte bladblazer uit te proberen.

Tip 3: Laat u vaker zien in Nieuwspoort
Nu gaat driekwart van de volksvertegenwoordiging ‘s avonds meteen met de trein terug naar huis of naar de koude, gemeubileerde pied à terre op de Dennenweg. Blijf eens hangen, maak vrienden met journalisten en collega’s van andere partijen. U hoeft daar echt niet dronken te worden of barmannen af te rossen, zoals Hero Brinkman van de PVV ooit deed, of zoals de rokkenjagende CDA’er Henk Bleker gesprekken aan te knopen met slissende NRC-meisjes om hen vervolgens mee naar uw hol te slepen. In de beslotenheid van Nieuwspoort is het heerlijk roddelen over die ene nieuwe tropische collega op haar stiletto-hakjes en over de zweethandjes van de fractievoorzitter. En vaak is Nieuwspoort ook erg nuttig om ergernissen, frustraties of overig stoom af te blazen.

Tip 4: Besef vanaf dag één dat u bent gekozen, zonder last of ruggespraak, zoals dat zo fraai heet
U vertegenwoordigt een deel van het electoraat. Hun mandaat heeft u. En als uw opvatting indruist tegen die van uw fractie, blijf daar dan niet mee zitten, ga naar de politieke leiding van uw partij en leg het dilemma voor. U bent heus niet zo gauw een matennaaier, een egoïst of een dissident. En mocht het verschil toch onoverkomelijk zijn en de kwestie u van zwaarwegend belang dunken, schroom dan niet uw consequenties te trekken en op te stappen. (Weet ook dat u meteen na uw beëdiging al recht heeft op wachtgeld – staatssecretaris Philomena Bijlhout was in 2002 enkele uren staatssecretaris, moest aftreden vanwege het verstrekken van onjuiste informatie en genoot daarna tweeënhalf jaar wachtgeld). Beter een heroïsch afscheid omwille van uw overtuiging, dan jarenlang braaf meehobbelen te midden van al het andere stemvee, zoals een oud-CDA-senator zijn collega’s van ‘de overkant’ eens noemde.

Tip 5: Geniet
Dompel u onder in de magie van de democratie, de schoonheid van een stevig, inhoudelijk debat. U zult zien, na een paar maanden bent u verslaafd geraakt aan dit bedrijf. Maar blijf scherp, zorg dat u in de stolp van het Binnenhof een outsider blijft en hou een dagboekje bij. En wie weet komt het nog eens van pas voor publicatie; wij van HP/De Tijd zijn dol op dergelijke nagelaten bekentenissen.

/Haagsche Post is een rubriek van notities, geruchten en onbewezen theorieën uit de residentie.

 


  • Joost

    Ach voor ze het weten worden meegesleurd in de mores van de politiek en dan is het voorbij, de idealen en dromen.

  • Dick

    ?
    Kamerleden krijgen – een (meestal) niet volledig dossier- en daar kunnen zij het mee doen.
    En idd,,na verloop van tijd is de moraal moedeloos en wachtgeld moet.

  • luck

    (On)ervarenheid hebben beide hun eigen (on)mogelijkheden maar de mensheid weet er altijd weer op spitsvondige wijze ‘n eigen draai aan te geven, wat rest is een voetnoot in de geschiedenisboeken.