Wat weet Barack Obama over Griekenland dat wij niet weten?

De door muntenhandelaar Erik de Ruiter uit Klaaswaal, in verband met de financiële crisis in Griekenland, geslagen Griekse euromunt van nul euro. De munt, is geen wettelijk betaalmiddel en wordt weggegeven aan klanten. Foto: ANP

Ergens in oktober verschijnt het rapport dat de ‘trojka’ over Griekenland evalueert. Het gaat dan om de vorderingen die het land maakt om de boel weer een beetje op orde te krijgen en de mate waarin de Grieken zich aan de gemaakte afspraken houden.

Het lijkt er op dat het geen feestje gaat worden. De Grieken willen twee jaar uitstel, anders gaat het allemaal te snel en is het teveel. Het volk pikt het niet meer. Nu hebben de Grieken al tweemaal steun ontvangen dan wel toegezegd gekregen, in beide gevallen gaat het om meer dan 100 miljard. In februari van dit jaar hebben banken en andere financiers van Griekse staatsschuld van oudere datum een zeer fors deel (200 miljard) daarvan ingeslikt, tot wel meer dan 80 procent.

Rapport komt veel te laat
Dat rapport van de trojka had er al lang moeten zijn. De leden van de onderzoekscommissie zijn al meerdere malen in Griekenland geweest en ook weer vertrokken. Over hun bevindingen geen woord. Onvermijdelijk beginnen nu de geruchten in de markt te komen. De Grieken-zelf houden het erop dat een uitstel van twee jaar ze 13,9 miljard euro kost, maar dat geld kunnen ze zelf ophoesten. De dekking wordt gevonden in besparingen-op-papier waarvan we inmiddels allemaal weten dat het in Griekenland vaak daarbij blijft: papier.

En wat niet op papier wordt gevonden wordt gedekt met monetaire financiering wat een eufemisme is voor de geldpersen van de Griekse centrale bank. Die drukt dan – met toestemming van de ECB – een paar miljard bij die door de Griekse banken wordt gekocht.

U bent vast niet de enige die dat balletje-balletje vindt.

Herverkiezing Obama belangrijker dan rapport
Dit weekend publiceerde het Duitse blad Der Spiegel dat de bevindingen van de trojka eerder duiden op een bedrag van ruim 20 miljard – en misschien zelfs wel 40 miljard – dan van die Griekse 13,9 miljard. En het blad met bovendien dat het IMF verder afhaakt, dat het inmiddels zo getergd is door het gemanipuleer op de Akropolis dat ze boel het liefst maar laten uitfikken. Als het bedrag klopt dan zou dat betekenen dat Europa in z’n eentje opdraait voor nog eens maximaal 40 miljard zonder dat ook maar een fractie van de Griekse bezuinigingsdoelen is bereikt. En bij de Grieken weet je het nooit, dit is de huidige dagkoers. U hoort het Rutte nog zo zeggen: er komt géén derde Griekse financieringsronde.

Nu neem ik alles wat Europeanen inmiddels over Griekenland hebben geroepen echt niet meer serieus. Maar de discussie krijgt nu wel een heel serieuze wending als nota bene Barack Obama vraagt om uitstel van het trojka-rapport tot na de Amerikaanse verkiezingen. Naar verluidt om zodoende eventuele schokgolven op Wall Street te voorkomen.

Dat klinkt onheilspellend. En dat is het ook. Als Obama iets niet kan gebruiken is het een beurscrash, een paar weken voor de verkiezingen. Zoiets pakt bijna zeker slecht uit voor elke zittende president. Ongetwijfeld beschikt hij over inside information. Daar moeten wij nog even op wachten.

 

Over Dr. Doom
Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, KPN, Shell en Unilever en is Neutraal in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.

———
Volg HP/De Tijd ook op Twitter.


  • Charles Mackay

    ongetwijfeld ingefluisterd door zijn vrienden bij de FED over de credit default swaps tussen griekenland en de belangrijkste market makers op wall street. griekenland was zo dol op financial engineering dat het ongetwijfeld een geliefde gast was in de wereld van credit derivatives en structured finance. en in een moeite door wellicht een grote market maker was in het schrijven van CDS op de eigen schuld, in de volle overtuiging dat duitsland toch wel over de brug komt.