Wat gaan Jan-Kees, Maxime, Henk en Hans straks doen?

Wat gaan Jan-Kees, Maxime, Henk en Hans straks doen?

Het licht gaat bijna uit bij het CDA, dus proberen de overgebleven prominente partijleden een prestigieuze, goed betaalde baan buiten Den Haag te vinden. 

De bijna gewezen minister van Onderwijs, Marja van Bijsterveldt, zou er wel iets voor voelen om Carla Peijs op te volgen als commissaris van de Koningin in Zeeland, meldt De Telegraaf. Die baan en die plek zouden haar wel eens gegoten kunnen zitten, want allebei vlak, zuinig, kleurloos en een beetje saai.

Bij de uitgang staan nog een paar coryfeeën te dringen. Ik noem:

Henk Bleker, de binnenkort scheidend staatssecretaris van Natuur. Henk zou een leuke dorpsburgemeester zijn ergens in zijn geliefde Groningse land. Het CDA evenwel is daar niet zo sterk vertegenwoordigd en na zijn Haagse avontuur heeft hij in eigen kring weinig vrienden gemaakt die hem iets gunnen. Dus dat wordt lastig.

Ooit trof ik Bleker in de Tweede Kamer op een zonovergoten voorjaarsdag. Hij was weer eens naar de Kamer geroepen voor het een of ander, en Henk zuchtte opvallend diep toen een van zijn politieke assistenten hem wilde ‘briefen’. Was hij nu niet liever in Groningen geweest, op het land en tussen de pony’s, vroeg ik hem even later. Henk antwoordde verrukt: ‘Oh ja. Ik verlang daar elke dag naar’.

Onze voorspelling is dat Henk openstaat voor nieuwe uitdagingen, maar dat hij er geen werk van maakt. Misschien gaat hij zijn pony-boerderij uitbouwen en wenst hij zijn dagen ondertussen fijn met het ‘jonge ding uit de achterban’, zijnde de jonge NRC-babe Barbara Rijlaarsdam, te slijten die op haar beurt dan mooi voor de krant correspondent voor Noord-Nederland kan worden.

 

Hans Hillen, de binnenkort werkloze oud-minister van Defensie, zal gezien zijn leeftijd (65) geen nieuwe baan meer ambiëren. Hans gaat eens lekker uitrusten, want zelden heeft hij in zijn werkzame leven (journalist, voorlichter, Kamerlid) zo hard moeten werken als de afgelopen anderhalf jaar. Weken van zestig, zeventig uur maakte hij, en dan moest hij ‘s avonds nog eens van het departement op het Plein in Den Haag naar huis in Hilversum. Weliswaar per dienstauto met chauffeur, maar toch. ‘Topsport’, noemde hij het eens tegen mij.

Hillen, van huis uit socioloog, krijgt nu de tijd om eindelijk eens dat boek te maken over ‘De teloorgang van het CDA’ of over ‘De dreigende ondergang van een geseculariseerd Nederland’. Hillen is oud-journalist en zou qualitate qua de ideale bron zijn van een reconstructie van anderhalf jaar kabinet-Rutte. Geheid dat dat een bestseller wordt. De titel is er al: Mijn tropenjaren onder Mark & Geert.

 

Maxime Verhagen is zo’n type dat een beetje dood gaat als het noodgedwongen thuis moet zitten. Op zondag het vlees aansnijden, alla, maar op zaterdag werkt pappie stug door in de tot werkkamer omgebouwde garage, terwijl hij de doordeweekse dagen al thuis in Voorburg placht te komen als de kinderen al lang sliepen. Mevrouw Verhagen, die er een uitgebreide vriendinnenkring op na moet houden en een hele hoop hobby’s, waaronder vermoedelijk tuinieren en wekflessen maken, moet er ook niet aan denken dat haar ega de hele dag om haar heen drentelt en ondertussen stiekem loert naar de huistelefoon die al tijden oorverdovend zwijgt.

Nederland mag volgend jaar een nieuwe eurocommissaris leveren, en wat zou het goed uitkomen als Maxime dat werd. Maar dit is nu uitgerekend het type baantje dat VVD en PvdA, als overwinnaars van 12 september, zullen opeisen. Dus resteert voor Maxime weinig anders dan een plek ergens in de provincie. In zijn geliefde provincie Limburg komt weldra een burgemeesterspost vrij in Brunssum…. Of misschien is er nog wel een of andere koepelorganisatie op zoek naar iemand met ingangen in het Haagse.

Ach, alles is goed, als het maar geen Voorburg is.

 

Jan-Kees de Jager heeft de banen voor het uitzoeken, dunkt ons. Het Nederlandse bedrijfsleven lonkt, maar Yankees heeft geroken aan de macht. Zijn ontmoeting met George W. Bush, destijds als vervanger van Jan-Peter Balkenende die op dat moment zijn vader had verloren, heeft een diepe indruk op hem gemaakt. Het CDA-lijsttrekkerschap liet hij wijselijk aan zich voorbijgaan, want ja, aan een dood paard moet je niet meer trekken. Maar iets internationaals, de Europese Bank of het IMF, ja, dat lijkt hem wel wat.

Meneer De Jager, de man-van dus, komt als purser van de KLM beroepshalve vaak in New York en op de 72-ste straat vlakbij een ingang van Central Park heeft hij laatst een beeldig appartementje te koop zien staan, waar hij en Yankees heel wel zouden gedijen. New York is maar vier uurtjes van Washington, het hoofdkwartier van het IMF, dus daar houden wij het op.


  • Gijs Bos

    Naar aanleiding van: “Wat gaan Jan-Kees, Maxime, Henk en Hans straks doen?”

    Beste Frans van Deijl,

    De raillerende van uw stukje vind ik tamelijk flauw en roept bij mij associaties op met de journalistiek van de Revue van destijds en in de verte beginnen zich de contouren van Geen Stijl af te tekenen. Politici op deze manier wegzetten vind ik respectloos en nogal makkelijk. Wanneer de journalistiek denkt op deze manier met onze toppolitici te moeten omgaan dan vrees ik dat het aanbod van goede politici heel snel zal slinken.
    HP/DeTijd is een amusementsblad aan het worden ten koste van serieuze, inhoudelijke journalistiek. Voor mij is dat een onaantrekkelijk koerswijziging.

    Met vriendelijke groet,
    Gijs Bos

  • M. Bronts

    Zich vast niet aanmelden bij de Partij van de Nederlandsen. http://partijvandenederlandsen.nl/?page_id=48