De mythe van de groene energie

Het is onder de huidige omstandigheden nogal link om te refereren aan het regeerakkoord want het is maar de vraag of het – en zo ja: wat dan daarvan – overeind blijft. In tijden van crisis neemt de aandacht voor het milieu in de regel af. Te duur, het geld is meer dan op en dan moet je prioriteiten stellen. Natuurlijk zijn er ook nu doelstellingen maar ze zijn net zo vaag als de onderbouwing van de nieuwe zorgpremies.

‘Ons land heeft alles in huis om een betekenisvolle bijdrage te leveren aan de snelle ontwikkeling van nieuwe energiebronnen als zon, wind, biomassa en geothermie’. En:  ‘We kiezen voor een aandeel duurzame energie in 2020 van 16 procent’. Wie het zelf willen lezen: regeerakkoord. Ik ben bang dat we die 16 procent niet gaan halen. Er is geen geld voor en het zal niet nodig blijken te zijn. Toch hoeft een lager percentage duurzame energie niet persé te betekenen dat het milieu er onder lijdt.

Handelsnatie
Omdat wij een handelsnatie zijn komt het geld eerst, daarna het goede doel. De Overheid voert een nogal zwalkend beleid  als het gaat om het stimuleren van de alternatieve energiebronnen. Dat beleid heeft de afgelopen jaren dan ook niet veel succes gehad. Zo stopt de regering graag met stimuleren als het potje leeg is omdat het succes groter was dan verwacht. Zo kom je nooit ergens. Steeds zuiniger auto’s, spaar- en ledverlichting: dat zet veel meer zoden aan de dijk maar de credits gaan niet naar Den Haag, het is internationaal beleid. En wat dacht u: u koopt braaf groene energie bij uw leverancier om uw steentje bij te dragen maar het komt daardoor ook bij mij en nog een paar miljoen Nederlandse gezinnen terecht want het gaat natuurlijk allemaal door hetzelfde leidingnetwerk.

In het regeerakkoord wordt hoog ingezet op het stimuleren van gas, dat is groener en daarom beter. Door nieuwe winningsmethodes blijkt de wereld over enorme extra gas- en olievoorraden te beschikken en dat heeft in eerste instantie tot een hausse in het gasaanbod geleid, zodanig dat die markt aan het instorten is en multinationals als Shell, Exxon en BP zich er in toenemende mate van afkeren. Geen geld mee te verdienen. Ze keren terug naar de winning van olie, de voorraden van schalie-olie lijken een veelvoud te zijn van de traditionele olievoorraden. De winning is duurder maar bij de huidige olieprijzen makkelijk op te brengen. Intussen regent het ook faillissementen onder de Europese en Amerikaanse producenten van zonnepanelen en stagneert de financiering van windparken. De schoonste vorm van energie, die uit kerncentrales, vinden we inmiddels nog meer niks dan in het verleden.

De vraag is of dat allemaal heel erg is want wat er op olie rondrijdt en functioneert is in elk geval in de Westerse wereld onderworpen aan zeer strenge milieu-eisen. Olie is in die zin ook steeds meer groene energie aan het worden en voorlopig weer helemaal terug. En het goede nieuws is dat, als ook schalie-olie op is,  er nog voor generaties aan gas overblijft. Tegen die tijd kopen we zonnepanelen bij Blokker.

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is Neutraal in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn.

———
Volg HP/De Tijd ook op Twitter.

Meer leuke content? Like ons op Facebook