Waarom technologie ons alleen maar tijd kóst

Soms denk ik dat alle technologische vernieuwing één groot complot is met als doel ons stil maar doeltreffend te beroven van onze tijd.

Een vriend was ingegaan op een aanbieding van een communicatiebedrijf en had het nieuwste van het nieuwste kastje voor internet, telefonie en televisie in huis gehaald. Je kon er wel 110 zenders mee bekijken en vier tv-programma’s tegelijk opnemen, ook nog eens razendsnel mee internetten en zelfs ouderwets mee bellen. Er hing een duur abonnement aan vast, maar dan had je ook wat. Kopzorgen, bijvoorbeeld.

Nodeloos ingewikkeld
Hoewel deze vriend zeer goed thuis is in de communicatietechnologie, werd hij regelmatig radeloos van zijn nieuwe speeltje. De menu’s oogden flitsend, maar bleken nodeloos ingewikkeld, zodat de eenvoudigste wensen uitmondden in lange speurtochten door de software. Diverse keren kwam hij er alleen niet uit en moest hij de telefonische hulp van de provider inroepen. Wie wel eens een helpdesk belt, weet hoe moeizaam dat doorgaans gaat. Zo had hij al heel wat uren vermorst dankzij de alles-in-één-box.

Eenzelfde ervaring had ik toen ik een nieuwe, eenvoudige camera kocht en meteen al depressief werd van de handleiding, een in het koeterwaals geschreven wegwijzer door een digitaal oerwoud. Zo vergde het ook heel wat tijd voordat het goed kwam tussen mij en de nieuwe laptop. En raakte ik laatst weer eens in gevecht met een van die webshops die er een eer in stellen het hun klanten zo lastig mogelijk te maken.

Het brein maakt overuren omdat het onophoudelijk informatie moet decoderen

Complot
Hoe meer tijd we besparen, hoe minder tijd we overhouden, zei schrijver en filosoof Joke Hermsen onlangs tijdens een lezing. “Het komt ook door het toenemend gebruik van communicatietechnologie. Zo moet een manager tegenwoordig dagelijks tien keer zoveel informatie doornemen als tien jaar geleden.” Ook thuis, aldus Hermsen, maakt het brein overuren door voortdurend beelden en informatiestromen van TV en internet te decoderen en verwerken. “Gevolg is dat we massaal op een overspanning van ons brein afstevenen.”

Als ik zoiets lees, krijg ik een onbedwingbare behoefte om eens flink tijd te gaan verspillen. Daarom ga ik eerst maar een half uurtje in huis lummelen, dan wat rondhangen in de stad, misschien even naar het café om wat te beppen met halve bekenden en door magazines voor een Ander Soort Mensen te bladeren, en vervolgens ga ik nog een eindje door het park kuieren.

Als ik dan weer thuis ben, ga ik een lange brief schrijven aan de regering, het Europees Parlement en de Verenigde Naties, dat al die technologische vernieuwing een complot is om ons van onze tijd te beroven. Nou moet ik alleen nog uitvinden wat de complotteurs met die tijd gaan doen, dus daar ben ik nog wel even zoet mee.