De oplopende ridiculisering van Brussel

Brussel is een stad waar ik graag kom. Gezien de overwegende Franstaligheid is het in mijn ogen, anders dan Antwerpen, het dichtstbijzijnde buitenland qua gevoel. Maar inmiddels staat de stad ook voor Europa. En dat is in toenemende mate een heel ander gevoel. En niet alleen in mijn ogen.

Neem nou het hardnekkige gerucht rond onze minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem. In die hoedanigheid is hij nog niet eens droog achter de oren. Hij studeerde landbouw en voerde als lid in de Twee Kamer nooit het woord over zijn huidige portefeuille. Maar in de politiek kan een hoop, deskundigheid is niet het eerste waar naar gevraagd wordt.

Geen inhoudelijke functie
Droog achter de oren of niet, als we de geruchten moeten geloven staat hij op het punt voorzitter van de zogenaamde Eurogroep van ministers van Financiën te worden. Dat kost de huidige voorzitter, de Luxemburger Juncker, zo’n vier uur per dag en omdat we in ons land zo goed als klaar zijn met het oplossen van de crisis, kan Dijsselbloem dat er makkelijk bij hebben. Bovendien, echt inhoudelijk is het allemaal niet. Het gaat er vooral om dat er voldoende georkestreerd en gemasseerd is voordat zijn clubje bij elkaar komt zodat ze niet tijdens zo’n vergadering vechtend over straat gaan.

Ik sluit niet uit dat nog maar twee maanden geleden niemand buiten Nederland ooit van Dijsselbloem had gehoord. Maar in de politiek komt wat goed is snel. Wat maakt hem zo geschikt?

Bewezen ongevaarlijk
Om te beginnen heeft hij in ons land – en zeker ook tijdens de kabinetsformatie als adjudant van Samsom – bewezen ongevaarlijk te zijn en dat is misschien wel de belangrijkste eigenschap waar op geselecteerd wordt. Je moet met name de ministers van de grote landen wel in hun waarde laten en hun pad voorbereiden. Er is niets dat erop wijst dat Dijsselbloem dat niet zal kunnen. Bovendien komt hij uit een klein landje dat trouw met grote buur Duitsland optrekt.

Op een ander terrein, maar ook in Brussel, mocht al wat langer geleden Herman van Rompuy aantreden als voorzitter van de Europese raad. Hij faciliteert de Europese regeringsleiders en dat doet hij met verve, zelden zo’n aansprekende lakei gezien.

Ken je plek
Maar vorige week maakte hij wel een foutje, hij begint in zichzelf te geloven. In die positie, en dat is nou net niet de bedoeling. Voor de tweedaagse top van vorige week presenteerde hij een notitie met veel te veel van hemzelf. Een Europese begroting. Een fiscale unie. En nog veel meer fraais als je naar een totaal geïntegreerd Europa wilt.

Die plannen werden vorige week, tijdens de top, beleefd maar dringend geparkeerd. Zo’n Van Rompuy – en straks ook Dijsselbloem – moet wel zijn plaats weten.

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is Long in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn. Volg Dr Doom op Twitter.
———
Volg HP/De Tijd ook op Twitter en Facebook.