Een dag verplicht niks

Het is eigenlijk de enige dag in het jaar dat u niets kunt doen.

Ik herinner me een kerst van toen ik nog bij mijn moeder woonde, haar toenmalige vriendje was erbij. Hij maakte altijd grapjes, vooral als iets mis ging. We waren thuis op die betreffende Kerstdag en ze hadden geen activiteit geregeld. Blijkbaar was er toevallig ook geen verplichte familiebijeenkomst. Waarschijnlijk regende het of was het op een andere manier te onaantrekkelijk om toch naar buiten te gaan, en we verveelden ons. Niets organiseren op die ene dag in het jaar dat er ook niets te doen is, betekent een grote uitdaging voor jezelf creëren.

Op de regenachtige, stilste dag van het jaar probeerden we geloof ik zelfs nog op het laatste moment kaarten voor een film te regelen -die al was uitverkocht- of een plaatsje in een restaurant te bemachtigen dat al was vol gereserveerd. Van de verveling kregen we ruzie, door de verveling voelden we ons allemaal langzaam leegstromen in een ellendige grijze met ziel onder de arm-brei niks.

Als je niets doet verdwijnt de energie.

“Het is niet gewoon mis, het is kerst-mis…” mompelde de vriend van mijn moeder.

We moesten er om lachen.
Het werd een gevleugelde uitspraak in onze familie. Het maakte alle eerste kerstdagen na die ene draaglijker: want als je het zo bekeek hoéfde het niet eens meer leuk te zijn, of ontspannend, of gezellig, of knus, om zo lekker allemaal op elkaars lip te zitten de hele dag, opgescheept met jezelf en met dat grote niks.
Vanaf nu was Kerstmis immers een overtreffende trap van mis.
Er hoeven niet eens grote Festen-achtige familiedrama’s plaats te vinden tijdens Kerstmis om het te laten mislukken.

Niets doen, het moeilijkste wat er bestaat
Niets doen is namelijk het moeilijkste wat er bestaat. Het is hét grote probleem van de zomervakantie – hoewel je op vakantie gelukkig jezelf nog kunt vermaken met vakantiestress. En het dan wel eens mooi weer is. Met kerst kunt u zich vervelen. Of u bent bij uw familie of schoonfamilie en kunt zich daar vervelen. Of u heeft geen familie of schoonfamilie of partner of kinderen waarmee u zich kunt vervelen, en dan bent u zich jammerlijk alleen aan het vervelen. Het verschil tussen dat en vervelen in groepsverband is niet zo groot.

U zult het nooit hardop vervelen noemen. Dat klinkt niet kerst. Wie weet doet u een spelletje, maakt u een wandelingetje, kijkt u even op hpdetijd.nl. Eet u zoveel u kunt en zo langzaam als u kunt. Of opent u uw mail een keer om erachter te komen dat niemand mailt met kerst. En niemand belt u. Want we willen elkaar niet te veel storen bij het niets doen. Zelfs het nieuws is stiller dan normaal.
Wentel u in die deken vol niks- en misheid en geef uzelf er aan over, vandaag mag het. En geniet er stiekem een beetje van. Of, als dat niet lukt, wacht geduldig.
Het zal niet lang duren voordat de wereld weer begint.