Dat wordt nog spannend met Berlusconi

Het zou mij niet verbazen als we aan de vooravond staan van de terugkeer van de Bunga bunga-parties van Silvio Berlusconi. Wat hebben we ze gemist. Wat is er eigenlijk mis met een vitale staatsman? Hadden we er maar meer van in Europa, mensen met een visie die het eigenbelang paren aan dat van het volk. Nou ja, in bepaalde verhoudingen natuurlijk.

Op dit moment stort Silvio Berlusconi Italië in een warm bad van goede voornemens voor de burger. Je zou wel gek zijn om er straks, bij de verkiezingen in februari, ‘nee’ tegen te zeggen. Natuurlijk gaan de belastingen weer – in elk geval een beetje – omlaag. En ze gaan daar in Italië straks niet meer naar Europa luisteren, ze kunnen het best zelf.

Maandag maakte de 76-jarige jongeman een heuse strategische samenwerking met Lega Nord bekend. Dat is een niet te onderschatten machtsfactor in het noorden van het land, zeg maar tot de hoogte van Parma en Florence. Waar, zoals we allemaal weten, het geld wordt verdiend. Daaronder wordt het opgemaakt. Het wordt een authentiek gevecht van rechts tegen links waarbij het kamp Monti als links moet worden gekwalificeerd. Dat is best bijzonder voor een man die een groot deel van zijn leven aan het grote geld heeft gezeten, als bankier bij Goldman Sachs.

Intussen kruipt de rechtse gelegenheidscombinatie van Berlusconi en Lega Nord gevaarlijk dicht bij die van Monti. Tel daarbij de bijna totale beheersing van de populaire pers door Berlusconi’s mediaconcern en het is de vraag of de man in de straat straks nog weet wie Monti is. Berlusconi zal dag aan dag op de buis en in zijn kranten zijn.

Hij heeft wel een gebaar moeten maken. Hij ziet ervan af om premier te worden. Zegt hij. Minister van Financiën is ook goed, waarom zou je afstand houden tot de zaken waar het echt om gaat?

Er is nu sprake van een heuse trend. Monti’s coalitie kan op 38 procent rekenen maar dat percentage is dalend, Berlusconi op 28 procent en dat is stijgend. Er hoeft dus nog maar ruim 5 procent van mening te veranderen en de buit is binnen. Het was een briljante zet van Silvio om destijds af te treden ten gunste van Monti. Die mocht het vuile werk opknappen en deed dat zo voortvarend dat het herstel van het vertrouwen van de financiële markten in Italië gepaard ging aan de duimen omlaag van de bevolking.

Als Berlusconi c.s. worden gekozen, dan vliegt de Italiaanse rente weer omhoog, andere Zuid-Europese landen zullen ongetwijfeld besmet raken.

Dan hebben we altijd nog de Italiaan Mario Draghi bij de Europese Centrale Bank. Die zal toch wel weer wat verzinnen?

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is Long in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn. Volg Dr Doom op Twitter.
———
Volg HP/De Tijd ook op Twitter en Facebook.