De rock and roll van ’s werelds jongste skateprofessional ooit

Er is een truc. De rock and roll, zo heet ie. Johnny Romano is geobsedeerd door die truc. Hij staat op de top van de halfpipe. Onder hem staan zijn ouders, zijn zusje en zijn vriend Heath. Het moet lukken, morgen moet hij terug naar het ziekenhuis. Misschien kan hij dan nooit meer een rock and roll proberen.

Johnny Romano is twee jaar als hij voor het eerst op een skateboard belandt. Zijn vader Mike skatete in zijn jonge jaren iedere dag, op een zelfgemaakte pipe in de achtertuin. Hij heeft zelfs wel eens de degens gekruist met Tony Hawk, de legende, maar toen hij Julie ontmoette, het meisje dat zijn vrouw zou worden, gaf hij de sport eraan.

Maar Mike Romano heeft geluk: zijn jongste zoon heeft zijn liefde voor het board geërfd. Als Johnny niet op het plankje met de vier miniwieltjes staat, ligt hij in de branding op zijn surfplank. Hij is geobsedeerd door trucs. Zijn droom: professioneel skater worden. Om dat te bereiken, is hij iedere dag in de weer, voor school, tussen school en na school.
Tot hij van de ene dag op de andere zijn bed niet meer uit wil. Zijn ouders maken zich onmiddellijk zorgen en laten zijn bloed testen. De uitslag slaat hen met stomheid: acute leukemie.

Blog
De behandeling start diezelfde dag nog, anders zal hij binnen enkele weken sterven.
Terwijl Johnny zijn dagen doorbrengt in het Texas Children’s Hospital, begint Julie een blog waarin ze zijn vorderingen nauwgezet en opvallend opgewekt bijhoudt.
Zodra hij weer wat kan sporten, stort Johnny zich als een maniak op zijn skateboard. Mike neemt hem in zijn lunchpauzes mee naar de halfpipe en oefent eindeloos met hem op nieuwe trucs.

Maar met welke wapens de ziekte ook bestreden wordt, hij blijft terugkeren. Terwijl de zoveelste chemo in volle gang is, krijgt hij van de Make a Wish Foundation de kans om op een goededoelenevenement te skaten met beroemde profs die in Houston geld komen inzamelen voor zieke kinderen.
Zijn haar valt uit, en zijn coördinatie is wat wiebelig.
Maar het gaat al snel beter, de profs zijn onder de indruk en hij blijft op zijn board staan tot hij ’s middags uitgeput is en met zijn ouders naar huis vertrekt.
Vlak voor de familie Romano op huis aan gaat, vraagt een wat oudere jongen aan Johnny om zijn board te signeren.

Lastig te combineren
Johnny Romano is een doorzetter, hij weigert te buigen voor de ziekte. Wanneer iemand hem vraagt hoe de kanker en de chemo’s hem hebben beïnvloed, geeft hij altijd hetzelfde antwoord: ‘Soms is het wat lastig te combineren met mijn skaten.’
Hij wordt in hoog tempo een symbool voor de vechtlust die de skatescene heeft gekenmerkt. Hij krijgt zijn eigen board, zijn eigen skatelijn, zijn eigen fanbase.
Johnny wordt de jongste profskater aller tijden.
In de zomer van 2007 lijkt de ziekte overwonnen, Johnny traint eindeloos en het leven lacht hem toe. En dan, in de vroege winter van 2008, volgt de definitieve terugval.
Uitzaaiingen.
Met zijn terugkeer naar het ziekenhuisbezoeken de bezoekjes van profskaters die hem op alle mogelijke manieren steunen. De bezoekcijfers van Julies blog gaan door het dak. Het baat niet, de ziekte heeft het laatste woord.
Op 23 september 2008 sterft Johnny Romano, in de armen van Mike en Julie. Hij wordt begraven in een felrode kist, met zijn eigen Johnny Romano-stickers erop.

De rock and roll lukt. ’s Avonds gaan ze allemaal pizza eten en daarna naar het strand. Het is nooit de bedoeling geweest, maar deze dag is een prachtig afscheid van dat wat hij het allerliefste deed: skaten.