En af en toe wandelde er een kort moment van groot geluk tussendoor. Maanden als alle andere, 147 dagen vermomd als doodnormale etmalen, die voorbijdreven als de wind. Dat er iets aan ontbrak, merkte ik maar af en toe. En zelfs dan wist ik niet precies wat het was. Nu wel.
Het licht van de Omloop
Het wielerseizoen ontkiemt. Ook winters waar geen einde aan dreigt te komen, leggen het uiteindelijk af tegen de zon, de geur van vochtig gras en het geruis van een peloton bandjes over een kasseistrook. Aan het eind van iedere tunnel schijnt het licht van de Omloop, als een poolster: hier moet je heen, kom maar naar mij, ik wacht op je, ongeduldig.
Buiten vriest het nog even, binnen begint het leven nu alvast opnieuw. Er wordt weer gekoerst, de schemer ligt een jaar lang in het verleden. De kou zal gauw verdwijnen, om in het noorden te overzomeren en daar vol ongeduld de Ronde van Lombardije af te wachten. Draai de verwarming gerust een standje hoger, wielerliefhebber, u heeft het verdiend. Nog een maand tot de Ronde van Vlaanderen. Nog ruim twee maanden tot de Giro. Nog vier maanden tot de Tour. Nog acht maanden tot de Ronde van Lombardije. Nog 226 dagen. Dan is het allemaal al weer voorbij. Voor nu: geniet.
