Het begon met een liedje: voetbalhooligans Egypte ter dood veroordeeld

Vandaag zullen rechters in Egypte 52 mannen veroordelen. Er zullen vermoedelijk doodstraffen worden uitgedeeld. De mannen zijn voetbalhooligans.

De Egyptische competitie zou net weer beginnen, ruim een jaar na de rellen in Port Said. Maar dat ging niet door: President Morsi achtte het moment gekomen om de 21 aanstichters van de rellen te veroordelen tot dood door ophanging.

Even terug in de tijd.

Een liedje
Op 1 februari 2012 eindigt de wedstrijd tussen Al Ahly en Al Masry in Port Said in een 3-1 zege voor Al Masry. Na de wedstrijd attaqueren de aanhangers van het winnende team de spelers en supporters van Al Ahly. Het zou allemaal begonnen zijn met een liedje, een beledigend liedje, een liedje dat de Al Masry-supporters tijdens de wedstrijd hebben gezongen, een liedje om de Militaire Raad te beledigen. Gewoon, een liedje. In de paniek die uit de provocatie ontstaat, sterven 72 supporters uit Caïro. De rellen in Port Said behoren tot de gruwelijkste uitwassen van de Egyptische revolutie tot nu toe.

Terug naar het nu.

Het Duitse blad 11 Freunde publiceerde kort geleden een interview met de aanvoerder van de Al Masry-supporters, ene Karim Adel. Volgens hem heeft de Moslimbroederschap van Morsi de revolutie gestolen en zullen hij en zijn medestanders er alles aan doen om de revolutie terug te kapen. Het systeem dat vorig jaar bestreden werd, is nog altijd niet veranderd, het heeft slechts een ander gezicht gekregen.

Vergeldingsactie op 9 maart
Intussen hebben de Ultras van Al Masry al verschillende verwoede pogingen gedaan de gevangenen te bevrijden. Bij die pogingen kwamen alweer meerdere mensen om. Tijdens rouwplechtigheden in de stad kun je de leus ‘We zullen de doden wreken, en anders sterven we zoals zij’ beluisteren.
Op Facebook hebben de Ultras inmiddels aangekondigd dat hun definitieve vergeldingsactie zal plaatsvinden op 9 maart, de dag des oordeels.
Vandaag, dus.
Ondertussen ligt de Egyptische competitie al meer dan een jaar stil. En het enige wat je kunt denken, is: dit heeft al lang niets meer met sport te maken.