Debuut van Dijsselbloem is van Lehman Brothers-achtige proporties

Op 15 september 2008 ging Lehman Brothers failliet en het meest opmerkelijke daaraan was dat dit kennelijk in regie met de Amerikaanse overheid kon gebeuren. Er werd een voorbeeld gesteld nadat eerder, in maart van dat jaar, het eveneens technisch failliete Bear Stearnsdoor de Fed in handen van een andere grootbank werd gedreven: J.P. Morgan. Die ruimte werd Lehman niet gegund.

Het faillissement van Lehman Brothers wordt, terugkijkend, gezien als het moment waarop de bankencrisis in volle omvang uitbrak. Het leidde ertoe dat kort daarna in een legendarische vergadering alle andere Amerikaanse grootbanken handgeschreven, tezamen op één A4-tje, enorme miljardenbedragen mochten noteren. En kregen, als noodzakelijke liquiditeitssteun. Banken die gewend waren overnight, letterlijk dagelijks dus, over en weer leningen te sluiten van vele miljarden, verdomden het al een tijdje – niemand vertrouwde nog de ander –  en dus moest de Fed bijspringen. De jaren erna zou het uitgroeien tot het voorbeeld van een geslaagde operatie waarbij de patiënt het leven liet. Aan het feestje op de beurs – dat sowieso niet op iets fundamenteels was gebaseerd – kwam een einde, het klapte overal in. De val van Lehman, maar vooral ook het bewust niet ingrijpen van de Amerikaanse overheid, wordt gezien als een forse blunder.

En dat is het bruggetje naar wat er dit weekend over Cyprus is beslist. Het is natuurlijk nog veel te vroeg om terug te kijken maar de voortekeningen zijn niet mals. Ook nu is er sprake van een kunstmatig hooggehouden beurs, wereldwijd. Het ene na het andere record komt op de borden, tegelijk met het ene na het andere bericht over economische krimp, oplopende werkloosheid, dalend consumentenvertrouwen en slechte vooruitzichten. In Europa was het semi-politicus en ECB-president Mario Draghi die, uitsluitend met woorden, een heuse rally inluidde. En van vrijdag op zaterdag bereikten, naar het zich laat aanzien, het groepje ministers van Financiën onder leiding van onze Jeroen Dijsselbloem het waarschijnlijke tegendeel. Ik schreef er gisteren al over. Als ik dit schrijf (maandag rond 7:00 uur) staan de beurzen in Azië zo’n twee procent in de min en de Amerikaanse futures, financiële instrumenten die indiceren hoe de Amerikaanse beurzen vanmiddag zullen openen, vertonen  net zo’n beeld. Als straks in Europa de handel begint zal het felrood zijn op de borden. We houden niet alleen onze adem in bij de verdere ontwikkelingen op Cyprus, het wordt ook interessant wat er vandaag in Spanje en Italië gebeurt, wordt dit een bankrun? Want Mario Draghi mag dan gedreigd hebben met zijn bazooka, daarvan blijken er meer in de omloop te zijn en er is er dit weekend waarschijnlijk met een in de voet geschoten. Wordt vervolgd

Dr. Doom is een pseudoniem. Als belegger is hij verantwoordelijk voor het beleggingsbeleid van Beleggingsvereniging Fibonacci. Op het moment van het schrijven van deze column heeft de vereniging posities in Ahold, Akzo Nobel, ASML, DSM, Heineken, KPN, Shell en Unilever en is Short in de AEX. De positie in de AEX is kortlopend en wisselt regelmatig. Die kan dus nu al anders zijn. Volg Dr Doom op Twitter.
———

Download de gratis app van Tablisto om ons maandblad op uw tablet te lezen

Volg HP/ De Tijd op Twitter