Een alternatieve straf voor PSV

Mark van Bommel riep homo tegen een tegenstander. In een wedstrijd. Dat kan natuurlijk niet. Daarom: schande, Mark van Bommel!
“Homo!”
(Dat uitroepteken heb ik er zelf achter gezet. Tot ik me bedacht: misschien was het wel een vraag, probeerde hij gewoon wat informatie te vergaren en misschien wel een verzetje voor de avond).

Lacherig ongemak
Het nieuws had anderhalve week nodig om goed tot het land door te dringen. Pas na columns van onder anderen Hugo Borst en Paul Onkenhout maakte zich langzaam een lacherig ongemak van de voetbalwereld meester, het lacherige ongemak dat zich altijd stante pede van die wereld meester maakt als het over het homovraagstuk gaat, alsof de voltallige bedrijfstak bestaat uit laagvoorhoofdige twaalfjarigen uit een achtergebleven plattelandsdorp.

Van Bommels drift was vermoedelijk het gevolg van zijn eigen onkunde om van PSV, ondanks de aanwezigheid van een twintigtal duurbetaalde en kampioenwaardige spelers, een enigszins normaal functionerend elftal te maken. Potentiële topvoetballers als Strootman, Toivonen en Lens hebben zich opvallend rap ontwikkeld tot opgefokte kinderen met een autoriteitsprobleem. Iedere week is er wel iemand die onaangepast en onacceptabel gedrag vertoont. Er worden ruiten ingeslagen, tegenstanders worden opgewacht, uitgescholden en geattaqueerd, scheidsrechters worden uitgekafferd en seksuele geaardheden gelden als belediging. En vervolgens wordt de zaak gebagatelliseerd door trainer Advocaat, die niets meer heeft van een Kleine Generaal, maar veel meer van een kleinzielige kolonel.

Manager Marcel Brands, de man met de uitstraling van een te ver opengescheurd pak Euroshopperkoffie, gilt moord en brand als Ajax een talent uit de PSV-opleiding wegkaapt, maar zwijgt in alle talen als er harde maatregelen tegen eigen medewerkers worden gevraagd.

Alternatieve straf
Een club die weigert publiekelijk afstand te nemen van een aanvoerder van midden dertig die nog altijd denkt dat “Homo!” (of desnoods: “Homo?!”) een passende uiting van onvrede is, verdient straf. Geen geldboete, want de portemonnees in Eindhoven hebben al een tijdje geen bodem meer. Geen punten in mindering ook, want het elftal van Advocaat bewijst regelmatig heel goed zich zelf punten in mindering te kunnen geven.

Ik zat te denken aan een alternatieve straf, een straf die ze zal heugen, die permanent ontevreden en chronisch chagrijnige zanikers met hun irreële ambities en hun zulthoofdige geneuzel over een arbitraire beslissing van de scheidsrechter in de 27e minuut.
Het beste lijkt me een vernederende nederlaag tegen een gedisciplineerd spelend homo-elftal, inclusief vijf scheidsrechterlijke dwalingen die het wedstrijdverloop beïnvloeden en glazen deuren die erom smeken ingeramd te worden en die bij nadere bestudering van beton blijken te zijn.
Daarna wordt het elftal in een verduisterde spelerstunnel door de tegenstanders opgewacht.