Wat meer aandacht graag voor de Zlatan’s en Iniesta’s

Eden Hazard, de Belgische speler van Chelsea, speelde zondag een weergaloze wedstrijd. En niet voor het eerst dit seizoen. Toch blijft het mondiale gejubel rondom zijn persoon tot op heden uit.

Natuurlijk, we horen Neerlands vleesgeworden bamihap Jan Boskamp af en toe wat murmelen over de middenvelder, maar uitspraken van Jan Boskamp worden genegeerd sinds hij beweerde dat PSV-verdediger Timothy Derijck ‘best aardig kan voetballen’.

Hazard is niet de enige voetballer die meer aandacht verdient dan hij krijgt. Gareth Bale, Robin van Persie, Xavi, stuk voor stuk voetballen ze wekelijks de pannen van het dak. Maar hoe fenomenaal ze ook spelen, niemand komt in de buurt van het fenomeen Lionel Messi.

Cristiano Ronaldo
Meest meelijwekkend is toch wel Cristiano Ronaldo. Hij rijgt de doelpunten en records aaneen, maar beseft maar al te goed: le Ballon d’Or win ik voorlopig niet. Waarschijnlijk blijft het bij die ene Gouden Bal in 2008.

Was Ronaldo tien jaar eerder geboren, dan had zijn schouw nu vol gestaan met prijzen. In 2002 kroonde een illustere naamgenoot (de ‘oude Ronaldo’ of ‘dikke Ronaldo’, zo u wilt) zich tot Wereldvoetballer van het Jaar met een afgekeurde knie en een licht ontluikende obesitas. In de jaren daaromheen ging het goud naar frivole straatvoetballers (Rivaldo, Ronaldinho), egoïstische vedettes (Figo) en noeste mannetjesputters (Cannavaro). Slechts Zidane, die het kleinood drie keer won, zou destijds een geduchte concurrent zijn geweest voor CR7.

Weelde aan geweldenaars
Hazard, Bale, Van Persie en Xavi, maar ook Iniesta, Falcao, Zlatan en Suárez: zij kunnen allemaal tippen aan het niveau van bovengenoemde spelers, en in de beginjaren van dit millennium zouden ze hebben meegedongen naar de Gouden Bal. Nu komen deze klassespelers amper in aanmerking voor het zilver of het brons.

We vallen over elkaar heen om te klagen over oliesjeiks en omkoopschandalen en alle aandacht gaat naar Messi en in mindere mate Cristiano Ronaldo. Daardoor zien we niet dat er een weelde aan geweldenaars rondloopt op de Europese voetbalvelden. Wat meer aandacht dus graag voor de Zlatan’s en Iniesta’s. De zeven vette jaren zijn voorbij voordat je er erg in hebt.

Dit artikel verscheen eerder op Voetblah.nl; het kritisch, knipogend en opiniërend weblog over de voetballerij in al haar verschijningsvormen.

Paul van den Hurk