Vergeet Lionel Messi. Het echte wonderkind heet Kilian Jornet Burgada

Het is natuurlijk leuk dat Federer, Nadal en Djokovic al jaren het tennis domineren. En dat er al seizoenen lang geen enkele maat staat op Lionel Messi en Cristiano Ronaldo. Afgelopen week werd me echter duidelijk dat er op aarde mensen bestaan die hun neus ophalen voor zulke prestaties. Kilian Jornet Burgada is zo iemand.

In de New York Times was vorige week een portret te lezen van de Catalaan die zowel in sportieve prestaties als in fysieke eigenschappen van een andere planeet lijkt te zijn. Kilian Jornet Burgada is ultraloper, een verzamelterm voor alle hardloopwedstrijden langer dan de marathon. En met langer wordt dan meestal niet een paar kilometer langer bedoeld. Kilian Jornet Burgada draait zijn hand niet om voor afstanden van boven de tweehonderd kilometer.

Zeven toppen
Terwijl voetballers zich soms beklagen over de overvolle wedstrijdagenda en inmiddels langzaam blijkt dat het volledige wielerpeloton zonder medicinale hulp de alpen niet overkomt, daar lijkt Kilian Jornet Burgada geboren te zijn met het talent om de uiterst mogelijke fysieke inspanning uit het menselijk lichaam te peuren.

En daarom bindt de Catalaan – jazeker, Catalonië is het beloofde land voor unieke sportprestaties – in de winter zijn ski’s onder om zich toe te leggen op een tweede sport waar hij al jaren volledig domineert: toerskiën. Voor de komende vier jaar heeft de pas 25-jarige zich het zelfbenoemde Summits of My Life Project ten doel gesteld. Zeven toppen wil Kilian Jornet Burgada gaan bedwingen, de Matterhorn deze zomer, in 2015 de Mount Everest. Dat zal uiteraard in toptijden gebeuren.

Burgada’s fysiek stelt hem namelijk in staat tot uitzonderlijke prestaties. Zijn VO2-max, een meeteenheid om vast te stellen hoe goed een mens zuurstof opneemt, is 98,5 ml/kg/min. Ter vergelijking, een normale gezonde volwassen man meet tussen de 45 en 55, Lance Armstrong kwam tot 84. Kilian Jornet Burgada weet dus de optimale energie uit zijn omgeving te halen en is zo in staat tot wonderen.

Door commercie met rust gelaten
De Tahoe Rim Trail bijvoorbeeld, een 266 kilometer lang bergpad rond Lake Tahoe in de Amerikaanse Sierra Nevada. Kilian Jornet Burgada volbracht de monsterafstand in een bescheiden 38 uur en 32 minuten. Tijdens zijn race stopte hij twee keer om in totaal negentig minuten op de grond te slapen. Bovendien miste de renner ’s nachts een afslag die hem bijna tien kilometer kostte. Niettemin vestigde Burgada ‘gewoon’ een wereldrecord.

Het grote publiek zal Burgada niet kennen, ultralopen is ook niet bepaald een kijksport, maar met behulp van een sponsor kan het fysieke wonder uit Catalonië gewoon blijven doen waar hij goed in is. Doping lijkt in een door de commercie grotendeels met rust gelaten sport daarom niet aan de orde te zijn. Wat zou iemand met de fysiek van Kilian Jornet Burgada hebben bereikt als hij op jonge leeftijd op een fiets de Alpen was gaan oversteken?

Burgada heeft zich echter niet tot een mediagenieke sport laten overhalen en rent nog steeds voor zijn lol dagelijks een berg op. Kilian Jornet Burgada is een liefhebber die erom bekend staat tijdens wedstrijden wel eens te stoppen om op zijn tegenstanders te wachten. Niet om ze te vernederen, maar simpelweg omdat hij een schitterend uitzicht of zonsopkomst met hen wil delen. “The important thing is not to catch something. The important thing is moving.”