Hoe Millwall altijd een club van hooligans zal blijven

Afgelopen weekend werd de halve finale van de FA Cup opgeschrikt door forse rellen op de tribunes, die, zo merkte de Engelse media ook op, als een morbide hommage aan het adres van de juist overleden Margaret Thatcher konden worden gezien. De naam van de hiervoor verantwoordelijke club mag bijna geen verrassing zijn: Millwall FC.

“No One Likes Us, We Don’t Care” is één van de veelzeggende motto’s van één van de kleinere voetbalclubs van Londen. In de schaduw van grootmachten als Tottenham, Arsenal en Chelsea heeft de club een reputatie opgebouwd keihard te zijn, vooral naast het veld. Een reputatie ook, die hoe hard je ook je best doet, maar moeilijk af te schudden valt.

Millwall FC heeft die reputatie te danken aan de Millwall Bushwackers, een groep hooligans die zich affiliëren met de Londense club sinds 1972 en in de afgelopen jaren regelmatig gewelddadig in aanraking is gekomen met politie en andere supporters. Met name in de jaren ’80 drukten de Londense havenarbeiders een sterke stempel op het voetbalgeweld. Het geweld dat  Thatcher uiteindelijk op basis van het weinig legitimerende Hillsborough-drama hard de kop besloot in te drukken.

In de jaren daarna is Millwall met dank aan een kleine groep supporters nog altijd het gezicht van supportersgeweld in Engeland. Afgelopen weekend was het bij de halve finale tegen van de FA Cup tegen Wigan Athletic weer raak. Dertig Millwall-hooligans werden opgepakt na ernstige ongeregeldheden en brachten de ‘mythe’ van het voetbalgeweld van vorige eeuw weer terug op de journalistieke agenda.

Veel supporters van Millwall FC zijn de reputatie die hun club nog altijd heeft spuugzat en roepen politiek en media dan ook op dit stempel eindelijk eens los te laten. Ze  weten zich daarbij gesteund door de cijfers, in het seizoen 2010-2011 kwam Millwall niet voor bovenin de lijstjes met arrestaties en stadionverboden. Het is echter de vraag of de media zich iets gelegen laat aan deze oproep, als een klein gedeelte van de supporters er in blijft volharden af en toe de negatieve aandacht op zich te vestigen. “No One Likes Us, We Dont’s Care”, laat in dat geval weinig aan de verbeelding over.

Meer leuke content? Like ons op Facebook