Het horrorverhaal van een keeperstalent in Rio de Janeiro

Het begint met een verdwijning. Het begint altijd met een verdwijning.Op 4 juni 2010 verdwijnt Eliza Samudio spoorloos wanneer zij naar Rio de Janeiro reist, om haar vier maanden oude zoontje een test te laten ondergaan om te bewijzen dat zijn vader Bruno Fernandes is, de razend populaire doelman van voetbalclub Flamengo.
Eliza is ervan overtuigd; ze heeft haar kind niet voor niets Bruninho genoemd. Bruninho, kleine Bruno.

Een week eerder scoorde Bruno nog een goal uit een vrije trap, zijn vierde in z’n loopbaan.
Hij is een week lang de ster van Rio.

Verdwijning
Drie weken lang wordt er niets van Eliza Samudio vernomen. Op 26 juni wordt Bruninho gevonden, maar van zijn moeder ontbreekt nog steeds ieder spoor. Tot, weer twee weken later, Bruno Fernandes wordt opgepakt wegens verdenking van medeplichtigheid bij Eliza’s verdwijning.

Bruno Fernandes en Eliza Samudio hebben elkaar slechts een enkele keer ontmoet. In het voorjaar van 2009, op een feestje. Niet veel later ontdekt Eliza dat ze zwanger is. Het kan niet anders of zij draagt het kind van de keeper van Flamengo, die een jaar eerder nog op het punt had gestaan om naar Barcelona te verhuizen.

De kranten duiken als uitgehongerde hyena’s op het nieuws van de arrestatie van Bruno. Een hele voetballoze zomer lang komen er iedere dag nieuwe gruwelijkheden over Eliza’s verdwijning naar buiten, net zo lang tot duidelijk is dat Bruno Fernandes de schrijver is van zijn eigen horrorverhaal. Een verhaal dat ongeveer als volgt gaat:

Verwurging
Bruno is nog een jong, aanstormend keeperstalent als zijn vader in 2002 omkomt bij een overval op zijn vrachtwagen. Kort daarna komt Bruno’s moeder uit de kast: ze valt op vrouwen. Bruno verbreekt alle banden met zijn familie en stort zich op zijn carrière. Hij trouwt met Dayanne, maar houdt er tegelijk verschillende maîtresses op na.

Zijn leven verloopt zoals hij het graag ziet. Tot hij op een dag telefoon krijgt van Eliza Samudio met haar positieve zwangerschapstest. Zij, die vrouw, kan alles wat hij heeft met de grond gelijk maken. De enige manier om dat te voorkomen, is haar met de grond gelijk maken.

Bruno lokt Eliza naar een hotel in Rio met de belofte dat hij bereid is een DNA-test te ondergaan. Daar wordt ze ontvoerd en meegenomen naar zijn buitenhuis in Esmeraldas, waar ze een tijd gevangen gehouden wordt. Terwijl de wereld de blik op Kaapstad en de WK-finale tussen Spanje en Nederland richt, sterft Eliza Samudio, vermoedelijk als gevolg van verwurging.

Kalm geweten
De officier van justitie is ervan overtuigd dat Bruno’s beste vriend Maccaroni, een oud-agent, het meisje heeft omgebracht, haar levenloze lichaam in stukken heeft gesneden en de resten aan zijn rottweilers heeft gevoerd.

Bruno en Maccaroni zijn monsters, zegt de officier, ze zijn gewetenloos. En heel Brazilie knikt met hem mee.

Bruno’s enige reactie op de aanklacht is: ‘Ik heb een kalm geweten.’
De keeper van Flamengo wordt veroordeeld tot 4,5 jaar cel voor ontvoering en marteling; doodslag of moord kan hem dan nog niet ten laste worden gelegd.

In de gevangenis schijnt hij een ander mens te zijn geworden: hij is de godganse dag in gebed en organiseert evangelische activiteiten.
Enkele weken geleden werd hij alsnog veroordeeld, voor moord.

De gevangeniskerk in Rio heeft er de komende 22 jaar in elk geval een prima kracht bij.