Steenrijk worden door gokken op sportwedstrijden – een handleiding

Bobby Voulgaris is de zoon van Griekse immigranten. Het restaurant dat ze in hun nieuwe vaderland uitbaten heet Hermes.
Hermes, god van sport, spel en plotse rijkdom.

De oude Voulgaris is een enthousiast gokker en de dag nadat Bobby met succes zijn high school heeft afgerond, neemt hij hem mee naar Caesar’s Palace, het protserige gokpaleis in het centrum van Las Vegas. Daar zal hij zijn zoon inwijden in de edele kunst van het inzetten, het verdubbelen, het terugtrekken, het overwegen en het risico’s nemen. Maar Bobby Voulgaris is allang betoverd: een jeugd lang heeft hij zijn vader diens zuurverdiende geld via de lokale gokhuizen in de economie zien terugpompen. Als achttienjarige is hij volkomen doordrongen van de Gouden Gokregel Nummer 1: ‘Tegen het huis leg je het altijd af.’
Twee maanden lang verlaten ze het hotel en het aanpalende casino niet.
Wanneer ze weer tevoorschijn komen, is Bobby Voulgaris voor de bijl gegaan: in hem huist de ziel van de ware gokker. En zoals het een ware gokker betaamt, besluit hij zich te specialiseren.

De grootste gokker
Een paar jaar later was Bob Voulgaris de grootste sportgokker ter wereld. Zijn eerste grote succesje was een gok op de NBA-winst van Los Angeles Lakers. 80.000 dollar van zijn zuurverdiende spaargeld was die verwachting hem waard. Het pakte goed uit: aan het eind van het NBA-seizoen was Voulgaris miljonair.
Vanaf dat moment pakte hij het grondig aan. Met de precisie van een hersenchirurg, de volharding van een triatleet en de basketbalkennis van de savant: NBA-wedstrijden waren in zijn wereld wiskundige formules die opgelost konden worden, sommen waarvan de uitkomst voorspeld kon worden met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. Duizenden uren bracht hij door in een ruimte vol televisieschermen waarop ontelbare basketbalwedstrijden werden uitgezonden. Hij verdiepte zich voornamelijk in de drie belangrijkste NBA-coaches en hun vaste patronen: Eddie Jordan, Jerry Sloan en Byron Scott.
Meestentijds gokte Voulgaris op het aantal punten dat wanneer en in welke periode zou worden gescoord – een vrij eenvoudige manier van geld verdienen, omdat de statistiek leert dat er in sommige periodes significant meer punten gescoord worden.
Op goede dagen won hij meer dan een miljoen dollar, verliezen deed hij in slechts drie op de tien gevallen.
En zo werd Bobby Voulgaris schatrijk.
Het was in 2004 dat zijn imperium begon af te brokkelen. De bookmakers begrepen dat hun ratings voor het aantal gescoorde punten in bepaalde periodes hen vroeg of laat de das om zouden doen.
Voulgaris begon te verliezen en het was niet lang wachten op het moment dat hij in de klassieke gokkersvalkuil zou trappen: steeds meer inzetten om zijn verliezen sneller te compenseren.
In een paar maanden tijd verloor hij een derde van zijn totale winst. Het was tijd dat hij zichzelf in bescherming nam en dat deed hij: begin 2005 stopte Bobby Voulgaris met gokken. Naar het zich liet aanzien voorgoed.
De ware gokker stopt echter nooit. En Bobby Voulgaris is een ware gokker, door zijn aderen stroomt het bloed van generaties van gokkers.

Wiskundige benadering
Twee jaar duurde het voor hij terugkeerde aan de top van de gokwereld. Twee jaar waarin hij aan een wiskundig model bouwde, een model dat hem zou helpen het verloop van NBA-wedstrijden te voorspellen. Hij ging op zoek naar een briljante wiskundige die hem bij de ontwikkeling zou kunnen helpen.
Talloze sollicitaties volgden.
Tot, op een dag, The Whiz zijn kantoor binnenliep.
Het model dat Bobby Voulgaris en The Whiz ontwikkelden vernoemden zij naar basketballer Patrick Ewing. Ewing 2.0 ging aan het eind van het seizoen 2008 live.
Het bleek het meest complete en feilloze sportgokmodel dat de wereld ooit gezien had. Een massavernietigingswapen voor bookmakers.
Twee jaar later maakte Bob Voulgaris zijn identiteit en zijn model bekend. Hij kondigde aan met gokken te stoppen en in dienst te treden bij een niet nader genoemd NBA-team.
Het was mooi geweest.

Een leven lang gokken
Inmiddels ligt hij weer op zijn bank met de omvang van een middelgrote studentenkamer in zijn miljoenen dollars kostende appartement in de heuvels van Hollywood.
Op zijn flatscreen is een wedstrijd aan de gang, op zijn schoot ligt een MacBook en zijn lijf vormt als een plank de overbrugging tussen de bank en een voetenbankje.
Onder zijn uitgestrekte benen ligt een jackrussel. Coltrane.
Bob Voulgaris gokt weer, hij kan niet meer zonder. In interviews zegt hij dat hij weet dat hij dit niet zijn hele leven kan doen en dat hij een droom heeft en dat dat een eigen NBA-basketbalteam is.
Tegelijk weet iedereen: gokker, dat ben je voor het leven.