Victor Reinier maakt mensen slimmer

In tegenstelling tot BNN-presentator Tim Hofman bewaar ik zoete herinneringen aan Victor Reinier.

Gedurende mijn tienerjaren sprong Reinier enkele malen per week vanuit een computergetekende koker achter zijn desk. Vervolgens stelde hij in zijn, om het even welke kleur, maar altijd vale hemd, tientallen net iets te makkelijke vragen aan net niet snuggere mensen. Tussen de antwoorden door maakte hij grappen die slechter waren dat de IT-systemen van Nederlandse banken. Als quizmaster van Lucky Letters kwam Reinier met alles weg.

Moordzaken oplossen tussen twee glazen bier
Deze ongenaakbare status verloor hij toen hij de sullige assistent-rechercheur Vledder speelde in Baantjer. Laatst sprak ik iemand die aan de politieschool doceerde toen Baantjer de hoogtijdagen beleefde. Bij het noemen van Reiniers naam sprongen zijn nekharen omhoog. De oud-docent leerde mij dat dankzij Reinier en Piet Römer een hele generatie heeft gedacht dat moordzaken tussen twee glazen bier in een rokerig Amsterdams café konden worden opgelost. Kan wezen, maar als quizmaster is hij altijd mijn voorbeeld geweest.

Verheugd was ik dan ook dat ik afgelopen week eindelijk in zijn voetsporen kon treden. Op mijn voetbalclub mocht ik samen met een vriend een voetbalquiz presenteren. Pas dan wordt echt duidelijk welke enorme prestatie de man van Lucky Letters heeft. Bij een quiz is het namelijk de kunst om iedereen tevreden te houden. De leek wil zich niet te dom voelen. Experts willen uitdaging.

Educated guess
In het geval van een voetbalquiz voor leden van een voetbalclub, betekent het dat je niet kunt vragen naar de Nederlandse kampioen van vorig jaar, de naam van de bondscoach of welke club in het Gelredome speelt. Allemaal te simpel. Daarentegen kun je ook niet alleen maar vragen stellen over de Noorse tweede divisie, want dat is alleen maar leuk voor experts. Je moet laveren tussen vragen waarop, zodat zoals de Engelsen dat mooi zeggen een ‘educated guess’ mogelijk is en vragen nodig waarop freaks zich kunnen onderscheiden. Aan de experts vraag je waar Telstar naar is vernoemd, aan de leek welke Nederlanders in de Champions Leaguefinale van 1998 stonden.

De quizmasters dachten aardig in hun opzet te zijn geslaagd toen zij de antwoorden zagen. Sommige vragen werden alleen door de echte voetbalfreaks juist beantwoord, terwijl bij andere vragen mensen een (half)goede gok hadden gewaagd. Toch knaagde er iets na afloop van het spektakel. Het slechtst en het best scorende team kwamen uit hetzelfde voetbalteam. Het matige scorende team verwees het goede team naar de psychiater, ‘omdat het niet normaal is om zoveel nutteloze kennis te bezitten’. De winnaars smaalden dat de anderen ‘gewoon niets wisten’.

De les van Victor Reinier
Toen werd het mij pas duidelijk, de belangrijkste les van Victor Reinier hadden we nog niet geleerd: wegcijferbereidheid. Kandidaten uit de wind houden. Je eigen trots en kennis opzij schuiven met domme grapjes, zodat jij altijd nog iets dommer lijkt dan je meest onwetende kandidaten. Dus na een antwoord niet aan het antwoord gerelateerde feitjes opsommen, maar gewoon een domme opmerking maken. Als de vraag luidt “Sylvie van der Vaart had een relatie met Rafael van der Vaart. Met welk oud-profvoetballer had zij ooit eerder een relatie?”. Als iemand dan foutief “Zlatan Ibrahimovic” antwoordt dan vertel je niet dat een slippertje wat anders is dan een relatie, dan vertel je ook niet dat Ibrahimovic nog steeds voetbalt en je noemt ook niet de schrijver van zijn autobiografie. Je grapt simpelweg dat jij dacht “dat die Fransman met die sixpack in Banlieue 3 voetbalde”.