Occupy Istanbul: het geweten van Wesley Sneijder

Het is zondagavond. Wesley zit op de bank van het appartement in Istanbul. Het was een intensieve periode. Yo heeft sinds kort een eigen sieradenlijn en is op aanraden van Paris Hilton heel veel kilo’s verloren.

Als je mee wil tellen, moet je kilo’s tellen, heeft Paris haar verteld. Yo is blij met haar nieuwe figuur. Ze is veel gaan sporten, zegt ze in de pers. En: ze eet alles wat ze wil. Dat is een feitelijk juiste zin. Dat ‘alles’ ‘niets’ betekent zegt ze er natuurlijk niet bij. Dan heeft iedereen daar natuurlijk weer een mening over en de mensen hebben al zoveel meningen. Yo geeft dus niet te veel prijs met betrekking tot haar dieet. Wesley zit op de bank van het appartement in Istanbul en hij mist zijn vrouw. Zij is met haar zussen naar Ibiza.

Yolanthe mag wat meer vet hebben
“Missing my beautiful wife”, overweegt Wesley te twitteren, vergezeld met een foto van zijn vrouw. Hij gaat zijn telefoon door. Yolanthe is erg fotogeniek. Hij vindt het moeilijk kiezen tussen al die plaatjes. Hij ziet dat Yolanthe op oudere foto’s nog wat meer vet had. Zelf ziet Wesley dat liever. Maar Wesley weet ook wel hoe ingewikkeld het is om mee te blijven tellen. Als Paris zegt dat de kilo’s eraf moeten, dan gaan de kilo’s eraf. Wesley heeft bewondering voor het zakelijke instinct van de familie Hilton, die hij en Yo een tijdje geleden hebben mogen leren kennen.

Buiten op straat is het onrustig. In de verte klinkt geloei en getoeter. Sinds een tijdje probeert Wesley wat meer kranten te lezen. Hij wordt ook een jaartje ouder en volwassener. Er is veel aan de hand in de wereld, daar kun je niet altijd je schouders voor ophalen. Hij heeft gehoord over de protesten tegen Erdogan. Hij weet niet precies wat de oorzaak is van de rellen, maar Wesley kan zich heel goed voorstellen dat mensen niet tevreden zijn.

Veel Turken aan de Amsterdamsestraatweg
Zelf komt hij uit Ondiep. Daar laten de bewoners ook weleens van zich horen. Wesley kent er een aantal. Allemaal hele goede mensen. Waarom heb je je toen niet uitgesproken? Die vraag is hem weleens gesteld na de rellen in Ondiep. Waarom hij hen geen hart onder de riem wilde steken. Dat zit hem nog steeds niet lekker. Dat moet anders. Toen hij met Galatasaray kampioen werd, zei hij in de camera: ‘Utrecht, Amsterdamsestraatweg! Ik weet dat jullie meekijken jongens! Hij is voor jullie, hij is voor jullie!’ Er wonen veel Turken aan de Amsterdamsestraatweg. Van Paris heeft hij gehoord dat het belangrijk is zoveel mogelijk fans te hebben. De Turken aan de Amsterdamsestraatweg zijn inmiddels fan.

Wes heeft opeens een beter idee. Vanavond zal hij niet over zijn vrouw schrijven. Vanavond moet hij aan zichzelf denken. ‘My heart is with Turkish people who are defending their rights‘ schrijft hij. Een meesterzet. Wesley zal nooit meer dezelfde Wesley zijn.