Overzicht: de beste grappen in de strijd tegen Erdogan

Terwijl de Turkse premier Erdogan uit alle macht probeert de ernst van de protesten in te tomen en de media-aandacht te bagatelliseren, is zijn krampachtige reageren op met name de sociale media een grote bron van inspiratie. HP/DeTijd geeft een selectie van de meest creatieve protesten.

“De grootste bedreiging voor de samenleving” noemde Tayyip Erdogan de sociale media al. Hij windt er geen doekjes om en heeft inmiddels al een klein legertje onwelgevallige Twitteraars achter slot en grendel gezet. Alle repressie ten spijt, een hek zetten om Twitter is ook voor de Turkse premier onbegonnen werk. De grootste Turkse studentenvakbond bracht dan ook al treffend in beeld hoe Erdogan zich momenteel moet voelen.

De sociale media mogen dan niet te controleren zijn, de Turkse televisie heeft Erdogan aardig aan de leiband. Het mooiste voorbeeld daarvan ging wederom viraal op internet. Terwijl op de Amerikaanse CNN volop aandacht was voor de opstanden in Istanboel, ging het tegelijkertijd op de zender van de Turkse zusterorganisatie gewoon over pinguïns.

Overigens vertoont ook de volgzaamheid van de Turkse televisie langzaam maar zeker haarscheurtjes. Berichtgeving over de protesten mag dan minimaal zijn, spelletjesprogramma ‘The Word Game’ liet tussen neus en lippen door wel degelijk doorschijnen met de gedachten bij de demonstranten te zijn.

Terug naar de demonstranten zelf. Ook die laten zich veelal van hun creatiefste kant zien. The Atlantic Wire zette een aantal van de meest creatieve uitingen op een rijtje. Gasmaskers vormen een grote bron van inspiratie, het welbekende Anonymous-masker duikt erg vaak op in het straatbeeld en er zijn zelfs schilderingen te zien, waar Banksy zich niet voor zou hoeven schamen.

(via)

Erdogan op zijn beurt doet vooral zijn best de protesten in onder meer Ankara, Istanboel en Izmir weg te zetten als ordinair geplunder. Want nee, het zijn natuurlijk geen demonstranten die iedere dag naar Gezi Park komen om hun stem te verheffen tegen het beleid van hun premier. Die belediging vatten de demonstranten in ieder geval sympathiek op. Het Turkse woord voor plunderaar (Çapulcu) hebben ze namelijk omarmd en verwerkt in een heus lijflied.

Het neerslaan van de protesten door de Turkse politie is af en toe meedogenloos, de demonstranten laten met moed en humor zien zich nog lang niet gewonnen te willen geven.