Genieten van niet-seksuele mannelijke aanraking

Een 35-jarige man is het middelpunt van een groepsknuffel met twintig mannen. Ze zijn met elkaar op kampeerweekend, in het bos. ‘Thís is non-sexual,’ zegt de therapeut van op korte afstand. ‘Nobody is sexualizing this, with you.’ De man in het midden, die bijna stikt van alle heteroseksuele mannenliefde, knikt heftig en roept, met trillende stem: ‘I am not gay!’

In het drieluik Meet the young Americans maakt de Britse presentatrice Stacy Dooley kennis met jongeren die ‘extreme maatregelen nemen om hun leven te veranderen.’ In de meest recente uitzending ‘Van homo naar hetero’ – uitgezonden op de dag dat een vooraanstaande homogenezer bekendmaakte zijn organisatie op te heffen – wil ze meer te weten komen over de omstreden therapie om mannen met homoseksuele gevoelens te genezen. Ze ontmoet pubers en vaders, die worstelen met hun homoseksuele gevoelens, en de therapeuten, die inmiddels zijn genezen.

Adam and Steve
De presentatrice is niet welkom op het kampeerweekend. Vrouwen zijn verboden, tijdens dit homogenezingskamp voor mannen. De mannelijke cameraploeg mag blijven, om bijvoorbeeld vast te leggen hoe ‘de cliënten’ met ontbloot bovenlijf een potje frisbee spelen. Goed voor de male bonding. De mannen (ze hebben allemaal een heteroseksuele metgezel meegenomen) leren bovendien genieten van niet-seksuele mannelijke aanraking. ‘You feel safe?’ vraagt de een tijdens een heteroseksuele knuffel. ‘Yeah’, zegt de ander zacht.

Ander opvallend fragment op het kamp is wanneer de stoere vader van de 17-jarige Skylar in huilen uitbarst. Thuis in de keuken verklaart hij alles best te vinden, als zijn zoon maar geen homo is. Hij walgt van het idee. ‘It’s Adam and Eve, not Adam and Steve,’ zegt hij – de creatieve armoede is haast pijnlijker dan de homofobie. Op de achtergrond ligt zijn zoon in een andere kamer op de bank, zogenaamd te slapen. Vader is overtuigd van de geneeskrachtige werking van de therapie; vorig jaar heeft zijn zoon geprobeerd zelfmoord te plegen, nu heeft hij een vriendin. De vriendin denkt dat haar vriendje en zijn vader een weekend zijn wezen vissen. Die leugen hebben ze in de auto naar huis nauwkeurig geconstrueerd.

Andere hoofdrolspeler is de 19-jarige TJ, geïntroduceerd door zijn therapeut. Het gaat goed met TJ, hij maakt vorderingen. Hij raakt niet meer de hele dag opgewonden van knappe jongens op straat, en hij trekt zich nog maar een paar keer week af op homoporno, niet meer twee of drie keer per dag. Hij heeft heteroporno geprobeerd, maar dat vond hij vies.

Een terrorist
TJ heeft een moeder die voor haar worsteling met zijn gevoelens een passende vergelijking in petto heeft: “It would be like trying to decide if I would be okay with him being a terrorist.” TJ heeft verder contact met een lotgenoot, ze hebben elkaar bij een therapiesessie leren kennen. Ze spreken elkaar elke dag, meestal voor het slapen gaan. Kort geleden heeft TJ zelfs bij hem overnacht. Ze hebben toen ook ‘als mannen’ met elkaar gestoeid. Gewoon, als vrienden, zonder gevoelens. Kameraadschap.

‘There’s a big part of me that wants to start liking boobies, now’ zegt TJ later tijdens het kamp, met gebalde vuisten en een blij hupje.

Woorden als ‘change’, ‘decision’ en ‘fixing’ vallen veel in deze documentaire. “As if it’s something that can be fixed,” merkt Stacey Dooley aan het einde op, tegen de vader van Skylar, die gewoon doorgaat met het afdraaien van zijn vertrouwde riedel.

Nadat deze documentaire is uitgezonden, heeft Californië als eerste staat in de VS een wettelijk verbod ingesteld op genezingstherapie voor homo-jongeren onder de 18 jaar. Misschien heeft het programma ook wel geleid tot het nieuws van vandaag, over de organisatie die zichzelf opheft.

Maar wel of geen genezingstherapie, mensen als TJ en Skylar hebben altijd nog hun ouders.

____
  Download deze gratis app om ons maandblad op uw tablet te lezen
  Volg HP/ De Tijd en Rick van Leeuwen
  Volg HP/ De Tijd op Facebook