Nieuw dieet: denk jezelf slank

Drie vrouwen in mijn nabije omgeving eten tegenwoordig havermoutpap als ontbijt. Eentje mengt het met sojamelk in plaats van koemelk, een ander met water. Er is ook een vriendin die de hele tijd over Chiazaad praat.

Ze hebben allemaal dat ellendige voedselzandloper-dieetboek gelezen, denk ik. Het is de nieuwste hype onder afvallers.
De zomer komt er aan, dus we moeten weer dun worden. Of nee: we zijn vrouwen, dus we zijn altijd bezig met hoe we er uit zien, en we vinden het hele jaar door dat het nú hoog tijd is om weer dun te worden.
Met de nadruk op ‘worden’, want we zijn naar onze eigen mening immer dik. Ook als we al dun zijn.

De rest van dit stuk gaat niet over mensen met serieus overgewicht. Maar over alle andere ‘ik wil graag afvallen’ vrouwen. Ik heb er zelf ook last van. Niet zo lang geleden ben ik bevallen van mijn derde kind, er mag nog zeker tien kilo af. Ik bedoel: er moet nog tien kilo af. Hopelijk helpt de borstvoeding nog een stuk. Maar de rest zal ik zelf moeten doen. Onlangs stond Mieke Kosters in het Volkskrant Magazine op de foto en ik heb haar boek besteld, Het geheim van slanke mensen. Want ze zag er zo gezellig uit op die foto. En ze gaat gewoon uit eten, drinkt wijn en eet bitterballen. Ze zeurt niet over havermoutpap, dus dat boek moet ik hebben! – dacht ik.
Nog nooit in mijn leven heb ik serieus een dieet gevolgd, en als het er dan eentje moet zijn, dan maar eentje waarbij je wijn mag drinken en bitterballen mag eten.

De dag dat ik het boek bestelde, ben ik begonnen.
Want laten we wel wezen: voor een beetje afvallen heb je natuurlijk helemaal geen boek nodig. Je eet gewoon een beetje minder (calorieën). Maar ook dat is niet eens het allerbelangrijkste. Je moet jezelf dun dénken. Dat was tenminste mijn nieuwe aanpak. Het boek The Secret verkocht niet voor niets wereldwijd meer dan 19 miljoen exemplaren: als je jezelf gelukkig kunt denken, kun je jezelf vast ook dun denken. Heel hard geloven dat je het bent. Hardop zeggen, en daarnaar leven.
Het ideale dieet want je hoeft er verder eigenlijk niet zoveel voor te doen behalve geloven dat je dun bent.
Als u denkt dat ik een grapje maak: ik meen het eigenlijk best serieus. Ik ben mezelf dun aan het denken. Over een paar weken kan ik vertellen of het al lukt.

(Ondertussen – ik volg al vier dagen het ‘ik denk mezelf dun’ dieet – is Het geheim van slanke mensen binnengekomen met de post. Eigenlijk zegt Kosters bijna hetzelfde: je moet gaan leven alsóf je slank bent. Wel lekkere dingen eten, maar niet te veel, want dat doen slanke mensen ook niet. Geen slachtoffer worden van wat je niet mag, of juist wel moet eten, maar gewoon, hup, eigen verantwoordelijkheid nemen. Discipline voor het snoepschap in de supermarkt. De vrolijk lachende Mieke Kosters van de foto verandert in een Mary Poppins-achtig dametje, in een koket mantelpakje. Ze heeft een stok of een parapluutje bij zich – ik kan niet precies zien wat het is. Beheerst glimlachend, doch streng, spoort het dametje aan om te stoppen met dat wellustige over-eten, maar gewoon genoegen te nemen met één koekje bij de thee. In plaats van drie. Ik hoop dat ze nog tien kilo bij me blijft.)