Instagram en de billen van Heidi Klum

Er is iets nieuws waar je op moet (of misschien al op zit?): Instagram. Nu zeg je: dat is helemaal niet nieuw. Dat klopt. Het is er al jaren. Maar nu moét je er op. Snap je? Het is de nieuwe place to be op internet. Hipper dan Facebook.

Dat weet ik omdat de creatieve mensen die ik ken daar nu op zitten en zij haast niets meer op Facebook doen. Eerst wilde ik er niet aan, want mijn rondje mail, Facebook, Twitter, LinkedIn, nieuws en allerlei Tumblrs was al groot genoeg. Niet nóg iets erbij wat me afleidt van het echte leven, dacht ik. Ik was juist op telefoondieet. Instagram is niet alleen een fotobewerkings-app, zoals ik lange tijd dacht, het bleek ook een nieuw soort sociaal netwerk. Waar je mensen kon volgen en waar mensen jou zouden volgen. Vermoeiend, nog een.
Een vriendin vraagt al een paar maanden regelmatig: ‘Zit je al op Instagram?’ En ik zei steeds nee. Tot nu.

Een paar uur ‘Instagrammen’
Tussen de eerste regels van dit stukje en deze regels zit een paar uur.
Ik zit nu namelijk op Instagram. En waar ik bang voor was, blijkt niet waar. Het is niet vermoeiend, het is leuk. Het is verslavend.
Alle andere netwerken zijn eigenlijk hopeloos ouderwets, bedenk ik met terugwerkende kracht sinds ik Instagram ken. Facebook is al een jaar meer een kleverige gewoonte dan echt de moeite waard. Op Twitter is iedereen veel te bijdehand. LinkedIn is nooit leuk geweest, maar dat is een soort maatschappelijke verplichting. Om nog maar te zwijgen over Hyves.

Een kunstenaar die ik laatst interviewde zei over de zee van meningen in de wereld, dat het niet altijd nodig is om daar nog meer aan toe te voegen. “Als je in een moddergevecht stapt, het maakt niet uit of je gelijk hebt of niet, iedereen wordt smerig.”

Perfectie bestaat
Dus het nieuwste onder de zon is: foto’s. Ieder zijn eigen fotoblog, genaamd Instagram. Dat is het tegenovergestelde van een moddergevecht. Het is een heel andere wereld die je betreedt. Een wereld waar niet zoveel gekletst wordt, maar waar het ene beeld nog prachtiger en voller met inspiratie is dan het andere.
Als je vond dat op Facebook iedereen al zo knap en hip en gelukkig immer in de zon zit, is dat op Instagram nog veel meer het geval. Dus je moet er wel ‘tegen’ kunnen.

Een vriendin gebruikt het als een soort filosofieblog, een ander als virtueel surfdagboek. Om recepten te delen, of foto’s van de kinderen. Van reizen. Van vogels, van mensen, van festivals, van interieurs. Van alles in de zon of juist in precies de goede schaduw. Van vrienden, van intimiteit. Van parasolletjes en ballonnen. Van alles waarvan je doorgaans gelukkig wordt. Als je een foto zou kunnen maken van het begrip ‘liefde’ of ‘geluk’, staat die op Instagram. Het is een parallel universum waar slecht, rot of pijnlijk niet bestaat.
Of waar zelfs de pijn mooi is.

Mocht je nog niet overtuigd zijn, ook de billen van Heidi Klum zijn er te vinden.

o-HEIDI-KLUM-BUTT-570