Lekte J.K. Rowling zelf naar de pers?

In feite wierp ik een onzichtbaarheidsmantel over mijn eigen boek. Magisch was het om te publiceren onder een andere naam, ik had veel langer Robert Galbraith willen zijn.

Geen hype en geen verwachtingen, eerlijke reacties van recensenten en uitgevers. Als onderdeel van het experiment stuurde ik het manuscript aan andere uitgeverijen, ik wilde weten of ze de crimi zouden publiceren als ze dachten dat het verhaal van een volslagen onbekende oud-militair was. Die troela van Orion Publishing, fictieredacteur Kate Mills, gaf op Twitter toe dat ze het manuscript had afgewezen. Ze was er niet verliefd op. Ha, die zal nu wel balen! Op Amazon stegen de verkoopcijfers na de bekendmaking met 507.000 procent. Cijfers waar elke uitgever verliefd op zou worden.

Wat zij verder niet weet, is dat ik nooit van plan ben geweest om het bij een ander uit te geven. Ik heb dit plot bekokstoofd met mijn eigen redacteur, David Shelley, een echte partner in crime.

Toen mijn eerste roman voor volwassenen verscheen, was ik knetterzenuwachtig. Ik wist dat The casual vacancy anders beoordeeld zou worden omdat het van mijn hand was; een vrouw die miljonair werd met verzinselverhalen met bezemstelen, fantasiefiguren en toverscholen, alsof recensenten het je dan gunnen dat je ook nog een ander genre beheerst. In The casual vacancy kwam seks voor. Keiharde porno, vonden sommige critici. ‘Oelala een kinderboekenschrijfster die een seksscène schrijft, wat zullen we nou krijgen?’ Dat was de gemiddelde reactie op mijn roman voor volwassenen. Hallo! Vind je het verhaal goed of niet, daar gaat het toch om? Pfff, heel vermoeiend. Ik wilde weer puur als schrijfster worden beoordeeld, op mijn letters, woorden en zinnen, zonder dat mijn naam daaraan kleeft. Daarom bedacht ik Robert Gailbraith.

Die snuffelaar bij de Sunday Times heeft het wel goed gedaan. Een tweet van een anonieme tipgever en dan met die kennis een linguist inhuren, erg cool. Veel spannender had ik het niet kunnen verzinnen. De vraag is: wie lekte? De uitgeverij had er de meeste baat bij. En ikzelf natuurlijk. The Cuckoo’s Calling was een cash-cow in disguise, goed gerecenseerd, maar pas 1500 exemplaren verkocht. Daar moesten we wat aan doen.

 

Schrijfster Carlijn Vis kruipt wekelijks ‘in de huid van’ iemand die in het nieuws is. Deze week Harry Potter-auteur J.K. Rowling die werd ontmaskerd als de schrijfster van de roman The Cuckoo’s Calling, die onder pseudoniem van Robert Galbraith verscheen.