Laten we alle prognoses en peilingen eens een tijdje negeren

Als we de meest recente peilingen van Maurice de Hond (heeft ooit iemand al de schade berekend die hij aan onze economie heeft aangericht?) mogen geloven valt het kabinet binnen enkele maanden. 

Als we de prognoses van de sombermansen van het CPB geloven ligt onze economie nog dit jaar op zijn gat. Nederlanders zijn somberder dan ooit over de toekomst. Vind je het gek met zulke onderzoekers die er dag-in, dag-uit op hameren dat het slecht, slecht, en nog weer slechter gaat? Geen wonder dat niemand meer een huis, een auto of zelfs een pilsje op een terras koopt.

Onheilsprofeten
Er moet -heel binnenkort, hopelijk- een dag komen dat de gemiddelde Nederlander besluit zich niets meer aan te trekken van wat de door PvdA-economen gedomineerde onderzoeksinstituten dagelijks aan slecht nieuws naar buiten denken te brengen. Je kan tenslotte niet je hele werkende leven doorbrengen onder de doem van de derde of vierde economische crisis. Er dient ook gelachen te worden en optimistisch geleefd door de Nederlander.

Al bij een krimp van onze economie van 0,1 procent verschijnen de ganse dag onheilsprofeten op de schermen van de diverse media: hun gaat het het niet zo slecht, dunkt ons, maar voor de rest van het volk wordt het straks op een houtje bijten. Stijgt de economie 0.1 procent is het weer niet goed: dat blijkt dan weer te weinig voor een gezonde groei.

CPB verslaan
Ik begrijp premier Mark Rutte sinds deze week heel goed: hij riep ons een tijdje geleden op om het Centraal Plan Bureau (CPB) te ‘verslaan’. Beetje primitief uitgedrukt, maar wel begrijpelijk; hoe kun je de economie stimuleren als elk initiatief gelijk de kop wordt ingedrukt door (waarschijnlijk gekleurde) cijfers van een soort weigerambtenaren die er alleen maar belang bij lijken te hebben om de stemming in dit land naar de vaantjes te helpen. Nu al ziet de Haagse politiek met angst en vrezen uit naar de CPB-prognose van augustus die ons waarschijnlijk nog dieper in de shit storten.

Laten we daar eens mee ophouden. We zijn een kerngezonde, Noord-Europese natie met buren en partners die het economisch bovengemiddeld goed doen. Ons welvaartspeil staat nog steeds op dat van 2007 of 2008, jaren die ik als opulent en welvarend heb ervaren. Onze werkloosheid is momenteel hoog, maar dat lost zich vanzelf op nu steeds meer Nederlanders in de grensstreek in Duitsland gaan werken waar men zit te springen om bekwame arbeidskrachten. De zon schijnt eindelijk: laten we de prognoses, peilingen en voorspellingen eens een tijdje negeren en gewoon aan het werk gaan. Dan zijn we binnen enkele maanden vast niet meer, zoals nu, het somberste volk van Europa.