Zwarthandel in concertkaarten tegengaan? Kijk eens naar de luchtvaart

Een zaterdagochtend op Twitter. ‘Nog anderhalf uur #siked’, schrijft iemand. Een ander: ‘Even snel koffie zetten #scherpblijven #fingerscrossed’. Om tien uur is het even stil. Een paar minuten later ontploft je timeline. Whoohoo’s en yessen worden afgewisseld met kuts en shits. De ochtend eindigt met de tweet van dat eigenwijze nieuwsjagertje: ‘Op Marktplaats staan ze al voor het dubbele te koop.’

Kraftwerk
Bovenstaande gaat over afgelopen zaterdag, toen de tickets voor een reeks concerten van elektropioniers Kraftwerk in de voorverkoop gingen, maar het had over elke andere populaire show kunnen gaan. Behalve dat de marktplaatskaarten in het geval van Kraftwerk volstrekt waardeloos zijn. Tickets werden op naam verkocht en doorverkopen is dus in principe niet mogelijk. Volgens concertpromotor Double Vee is dit het beste recept om zwarthandel tegen te gaan.

Is dat wel zo? Zwarthandel in concertkaarten bestaat, omdat fans bereid zijn om meer te betalen dan de officiële vraagprijs. Zou het daarom niet veel logischer zijn om de ticketprijzen te verhogen?

Lege stoelen
Vergelijk het met de luchtvaart. Als je naar Ibiza vliegt is de kans groot dat die dikke Duitser naast je minder voor zijn ticket betaald heeft dan jij. Of meer. Afhankelijk van het aantal nog te verkopen stoelen (en tal van andere factoren) variëren de ticketprijzen, zolang het vliegtuig maar vol zit. Je kan je laatste tien kaarten immers beter voor vijftig euro per stuk verkopen dan dat je met tien lege stoelen vliegt.

Waarom is dat in de muziek anders? Waarom kost een kaartje voor Kraftwerk zestig euro, als er ook mensen zijn die het dubbele willen betalen? Of het driedubbele? Is het niet veel logischer om hoog in te zetten? Als de verkoop stokt, kan je altijd nog zakken met je prijs.

Lowlands
Natuurlijk zitten er nadelen aan dit systeem. Als Lowlands zijn prijzen zou verdubbelen, dan zou het waarschijnlijk nog steeds uitverkopen, maar dan mis je wel die zeventienjarige scholiere die vier weken in de koelcel heeft staan bikkelen. Of die twee biologiestudenten die een maand op witte rijst en Pit Bier hebben geleefd.

Voor Lowlands is dat zonde. Daar maakt de diversiteit aan bezoekers een essentieel onderdeel uit van de festivalbeleving. Voor de meeste concerten geldt dat in veel mindere mate. Zolang het publiek bij Flogging Molly een beetje mee-pit en bij Laura Marling zijn bek houdt, vind ik alles best.

Arme sloeber
En de arme sloeber die niet naar Kraftwerk kan? Jammer voor hem, maar hij kan ook geen Ferrari betalen, of een villa in Blaricum van negen ton. En dus woont hij op een zolderkamertje in Osdorp en verplaatst hij zich per gammele fiets. Als hij naar een concert wil, kan hij óf heel lang sparen, of verder kijken dan zijn Kraftwerkneus lang is. Dan fietst hij maandag lekker naar The Soft Moon in Bitterzoet. Met een beetje fantasie hoor je er wel wat Kraftwerk in terug en het kost maar vijftien euro.

Volgens de luchtvaarttheorie is dat overigens nog te veel. Het is nog niet uitverkocht.