Zo bleek Groeninks vaste salaris van 900.000 euro slechts een ‘aanwezigheidsbetaling’. “Dat is bij wijze van spreken voor dat je elke ochtend om half negen op kantoor komt en om zes uur weer naar huis gaat.” Maar enkel aanwezig zijn is natuurlijk niet genoeg voor een topbestuurder: “Natuurlijk moet daarvoor wel een normale prestatie worden geleverd.”
Normale prestatie
En ook de 26 miljoen euro die na zijn vertrek bij ABN in 2007 op zijn bankrekening verscheen, zijn heus niet zomaar komen aanwaaien. “Ik kreeg maar twee salarissen mee, de rest was gewoon onderdeel van mijn vermogen. Ik had aandelen en die heb ik net als andere aandeelhouders ingeleverd. Waarschijnlijk hadden uw grootmoeder en moeder ook aandelen ABN Amro.”Dat Groenink iets meer aandelen had dan uw moeder en schoonmoeder bij elkaar kon hij niet helpen. Sterker, hij had het niet eens zelf bedacht, dat van die aandelen: een ideetje van de Raad van Commisarissen dat al lang van te voren was afgesproken.
Geen seconde overwogen het geld niet aan te nemen
Op de vraag van interviewer Coen Verbraak of Groenink ooit heeft overwogen om het bedrag, gezien de situatie in het bankwezen, niet aan te nemen, reageert de oud-topman stellig: “Nee. Ik heb geen seconde overwogen om het niet aan te nemen.”Voor als u het nog steeds niet begrijpt, hieronder legt Groenink het nog één keer uit:
